هفته اول شهریوررا به یاد شهیدان رجائی و باهنر، به نام دولت تقویم خوانی می کنیم. رسمی شکل گرفته است که در این ایام از دولت بگوئیم و کارکردهایش. کارنامه ش را ورق بزنیم و متناسب با شرایط، خدا قوتی بگوئیم. این رسم اما برای دولت چهاردهم که در اوج جنگ با ادبیات آشتی در داخل و ایستادن در برابر دشمن بیرونی سخن می گوید باید توأم با کرامت به انجام رسد اما....این اما را با هزار دریغ می گوئیم چون می بینیم که دولت در یک محاصره کامل قرار گرفته است. یک لبه این محاصره 360 درجه ای را دشمن ساخته است با تحریم، با جنگ و اخیراً با محاصره دریایی. این هم لبه روشن ماجراست. از دشمنی که چهل و هفت سال است با انواع شیوه ها، تمامِ توانِ خود را برای زمین‌زدنِ مثلثِ «دولت، ملت و حاکمیت» به کار گرفته است جز این هم نمی شود انتظار داشت. دولت هم با درک درست در این میدان،با تمامِ توان، در پیِ شکستنِ این حصر است. از دورزدنِ تحریم‌ها برای کاهشِ فشارِ اقتصادی گرفته تا ایستادگی در میدان‌های جنگِ سخت. اما حقیقتِ دردناک این است که لبه‌ اصلیِ این محاصره، دیگر تنها در اطرافِ مرزها نیست ، اکنون در «قلبِ کشور» شکل گرفته است. آن هم از سوی کسانی که برای شکستن محاصره دشمن باید همه توان خود را درکنار دولت مستقر به کار می گرفتند تا اوضاع کشور به قرار آید و بی قراری سهم دشمن شود اما چنین نمی‌شود که با هزار تأسف می بینیم که عده‌ای چنان در غلتکِ تنش‌آفرینی افتاده‌اند که انگار «ایمانِ» خود را در ایجادِ بحران و «نانِ» خود را در تضعیفِ دولت می‌بینند. این‌ها دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهند که دشمنِ اصلی، در سر می‌پروراند. آن‌ها نمی‌فهمند که تضعیفِ دولتِ مستقر، در واقع متزلزل کردنِ ارکانِ «حاکمیت» است. هیچ خردمندی در زمانه‌ جنگ و هجومِ گسترده‌ی دشمن، چنین تدارکی علیه دولتِ خود نمی‌بیند. اینان خود را «قوه نگهدارنده» می‌نامند، اما حقیقتِ راهبردی این است که آنچه قدرتِ بازدارنده می‌آفریند، نه شعارهایِ خالی، بلکه «اتحادِ ملی» و «انسجامِ اجتماعی» است. قدرتِ واقعی در نقش‌آفرینیِ همه‌ ایرانیان نهفته است. همه با هم که باشیم می توانیم کارهای بزرگ انجام دهیم و از چالش های بزرگ به سلامت بیرون آییم. هم آنان که به فریادند طلیعه دار جهاد ایران بانی شوند و هم امتِ صبر، با خویشتن داری و چشم پوشیدن بر خویش، حق ایران زیستی را ادا کنند. همدیگر را باید دریابیم تا دشمن تنها بماند. ما اگر ایمان مان را در عظمت ایران بدانیم، نان هم از توسعه ایران به سفره خواهیم برد. چنین که باشد کار به سامان خواهد شد و دولت نیز در شرایط بهتری خدمات خود را فهرست خواهد کرد.

ب / شماره 5880/ دوشنبه 2شهریور 1405 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14050602.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM