حکایت این روزهای اقتصاد ما، حکایتِ «تقسیمِ نداشته‌ها»ست. سال‌هاست که در اتاق‌های فکر و پشت تریبون‌های تصمیم‌گیری، مدام از عدالت در توزیع سخن می‌گوییم و با وسواس، فرمول‌های بازتوزیع را جابه‌جا می‌کنیم؛ اما غافلیم که وقتی «کیک اقتصاد» به جای بزرگ شدن، روزبه‌روز کوچک‌تر می‌شود، عدالت در توزیع، چیزی جز «توزیعِ عادلانه فقر» نخواهد بود. واقعیت تلخی که انگار نمی‌خواهیم باور کنیم این است: تقسیمِ برابرِ یک کیکِ کوچک، هیچ‌گاه به سفره‌ای رنگین و رفاهی پایدار نمی‌انجامد. وقتی کیک آب می‌رود، حتی اگر همه اعضای خانواده هم عادلانه دور آن بنشینند، جز لقمه‌های کوچک و خالی نصیب کسی نخواهد شد. نتیجه این رویکرد را امروز به وضوح می‌بینیم. «فروریختنِ طبقه متوسط» و پیوستنِ ناگزیرِ آن‌ها به صف فقرا، سندی است بر شکستِ مدیریتِ توزیع‌محور. تا زمانی که در بر همین پاشنه بچرخد و تصمیم با همین نگاه و رویکرد اتخاذ شود، روند هم همین راه را در پیش خواهد گرفت و نتیجه نیز همین خواهد شد که می شود. حفاظت از وضع موجود اگر برای راه بستن بر وضع نامطلوب باشد خوب است اما باید با تلاش و بهره وری از ظرفیت ها، مسیر به سمت وضع مطلوب تعیین مسیر شود. تا به جای جراحی ریشه‌های تورم، ثبات‌بخشی به متغیرهای کلان و تدبیر در روابط بین‌الملل، تنها سرگرمِ تغییرِ فرمول‌های یارانه‌ای باشیم، این ریزش ادامه خواهد داشت. درمان واقعیِ بحران، نه در بازتوزیعِ ناچیزِ ثروت‌های رو به زوال، که در «بازسازیِ بسترِ تولیدِ ثروتِ ملی» است. عدالت اجتماعی، موهبتی است که از دلِ «رونق تولید» بیرون می‌آید. باید فضایی ساخت که در آن، تک‌تکِ افراد جامعه بتوانند با سعی و تلاشِ خویش، سفره خود را بزرگ کنند. این، همان مسیری است که می‌تواند «هویت» و «احترام» را به مردم بازگرداند. وقتی نانِ مردم از طریقِ تولیدِ ملی و کارِ شرافتمندانه تأمین شود، عزت‌نفسِ جامعه نیز حفظ می‌شود. راهِ فربه شدنِ طبقه متوسط از همین مسیر می‌گذرد. از مسیرِ رشدِ اقتصادی که دهک‌های پایین را به طبقات بالاتر می‌رساند. بیاییم با «معکوس کردنِ جابه‌جاییِ دهک‌ها» به سمتِ رفاه و شکوفایی، روزهای بهتری را برای ایران رقم بزنیم. بزرگ کردنِ کیکِ اقتصاد، تنها راهِ نجاتِ سفره‌های مردم و ضامنِ عدالتِ واقعی است. باقیِ حرف‌ها، تنها روایتِ تکراریِ توزیعِ همان فقرِ دیرین است که به خطا در نگاه برخی ها در آینه، عدالت معنا می شود. این هزار بار هم که تکرار شود خطاست. صواب، برابر سازی فرصت ها و هموارسازی راه هاست تا استعداد ها از قوه به فعل تبدیل شود و فعالیت چون روح در کالبد جامعه جاری گردد. ما می توانیم با ارتقای فقرا به سطح متوسط جامعه، فقر را بتارانیم….

نخست / شماره 1109 / چهارشنبه 7 مرداد 1405 / صفحه 3 / جامعه

https://nakhostnews.com/wp-content/uploads/2026/07/11091-8s.pdf

نخست نیوز / کد نوشته 455934 / چهارشنبه 7 مرداد 1405

https://nakhostnews.com/%d8%b3%d9%81%d8%b1%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%da%a9%d9%88%da%86%da%a9%d8%9b-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%b2%d8%b1%da%af/

Powered By
  BLOGFA.COM