|
گرانی دارد نگرانی را در جان جامعه و افرادش پمپاژ می کند. این قصه نیست که غصهای مدام است. حکایت نیست که بخوانیم و به حکمتی برسیم. واقعیتی است عریان که با چشم بسته و جان خسته هم بیشتر حس می شود. این کلمات زمانی بیشتر در جان آشوب برپا می کند که متولی ساخت مسجد می گوید لطفاً خیران بزرگوار، پول وعده داده شده را زودتر واریز کنند چون قیمت ها هر روز صعودی است. این حرفش را هم مستند می کند به قیمتِ کیسه های سیمانی که خریده است. روز اول با چهل و چند هزار تومان که این اواخر به دویست و چهل و چند هزار تومان رسیده است. او نگران نبود که افراد، پول وعده داده شده را واریز نکنند. مطمئن بود به واریز ها. نگرانی اش اما کاهش روزافزون ارزش پول بود. واقعیتی که همه مان با شش دانگ وجود حس می کنیم. بیماریی که اگر با قید فوریت برایش چاره ای اندیشیده نشود، ما را همه جانبه بی چاره می کند که گونه اقتصادی آن لایه اول و سبکترین آن است. مهمتر از این، خراش به روح و روان و توسعه نگرانی عمومی است. از این هم مهمتر نتیجه آن است که اعتماد را بر دوش همه مردم تشییع می کند. و باز مهمتر از این، امید است که چون از میان برود، فرداها هم با دفتر هایی خالی از آرزو، خواهند آمد. ملتی که امید نداشته باشد به آرزو های خود، نمی خواهم بگویم بر دیوار مرگ نقاشی می کشد اما میگویم با هزار درجه تخفیف، مشق زنده ماندن میکند بی آن که طعمی از زندگی بچشد. این جاست که باید به فریاد بلند گفت به فکر زندگی باشید. به فکر مردمی که حق شان خیلی فراتر از زنده ماندن، که زندگی ایست آن هم در سطح بالا. سطحی که با شأن ملت ایران تراز باشد. چه به فرموده حضرت آیت ا... جوادی آملی،«ایرانی ها بزرگ اند و بزرگ زاده، اسلام هم که آمد، بزرگ بودیم، بزرگوارتر شدیم، لذا همه تلاش باید این باشد که سطح زندگی مردم، در شأن آنها باشد.» این هم می طلبد تا با نگاه صد در صد علمی به اقتصاد نگاه کنیم چه همان طور که آیت ا... می گوید؛«اقتصاد مثل راهپیمایی نیست که سفارش شود و با سفارش حل شود، دستوری نیست، این یک علم است که مدیریت، جامعیت، زمین شناسی و زمان شناسی میخواهد، لذا باید درس خواند، با سواد شد، آنهایی که درسش را خواندهاند آنها را احترام کنیم و نرنجانیم و از آنها بهره بگیریم» این هم می شود همان که در آیه 58 سوره نسا می خوانیم؛« إِنَّ ا... یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها؛ خداوند به شما فرمان مى دهد که امانتها را به صاحبانش بدهید.» باری با میدان دادن به متخصصان اقتصاد می شود از فراوانی گرانی و نگرانی کاست. این هم به افزایش امید به فردا می انجامد که در خویش اعجاز دارد. ب / شماره 5854 / چهارشنبه 24 تیر 1405 / صفحه 3 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14050424.pdf
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم تیر ۱۴۰۵ساعت 12:50  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|