این محرم، برای ما فقط یک ماه در تقویم نیست؛ یک منزلگاه در تاریخ است. محرم امسال را نمی‌توان همچون محرم‌های پیشین خواند و از کنارش گذشت. ما از آن محرم تا این محرم، نه یک سال را که یک فصل تمدنی را پشت سر گذاشته‌ایم. فصلی که در آن، حقیقت بار دیگر خود را در آینه عاشورا نشان داد و کربلا از متن تاریخ برخاست و در متن زندگی ما جاری شد. آنچه در این فاصله رخ داد، صرفاً مجموعه‌ای از حوادث سیاسی و امنیتی نبود. این، آزمون بزرگ یک ملت بود؛ ملتی که سال‌ها در مکتب حسین علیه‌السلام آموخته است چگونه بایستد، چگونه هزینه حق را بپردازد و چگونه در میدان تهدید، تسلیم نشود. ما از سیدالشهدا فقط اشک نگرفته‌ایم؛ منطق گرفته‌ایم. منطق شهادت، منطق عزت و منطق مقاومت. دشمنان این سرزمین با همه توان آمدند. نه در اندازه یزید که هزار بار بزرگ‌تر از یزید در ساز و برگ و رسانه و قدرت نظامی. آمده بودند تا راه حسین را ببندند و رسم حسین را براندازند. آمده بودند تا ملت ایران را به تسلیم بکشانند؛ تسلیمی بی‌قید و شرط، بی‌حق انتخاب و بی‌حق اعتراض. می‌خواستند ایران را چنان در آتش و آشوب بسوزانند که دیگر نتوان از خاکسترش وطنی ساخت. رؤیای آنان، ایرانِ پاره‌پاره بود و آرزویشان، خاموش شدن چراغ استقلال این ملت. اما آنان یک حقیقت را نفهمیدند؛ همان حقیقتی که یزید نیز نفهمیده بود. گمان کردند قدرت در شمار موشک‌هاست و پیروزی در حجم آتش. خیال کردند اگر دیروز شمشیر نتوانست خون را شکست دهد، امروز بمب و موشک می‌تواند حق را از میدان بیرون کند. از همین رو، آتش افروختند، ترور کردند، کشتند و ویران ساختند. از رهبر انقلاب تا مردم، از مرزها تا شهرها را هدف گرفتند. اما از فهم یک حقیقت بزرگ بازماندند؛ اینکه در معادلات اهل ایمان، خدا حاضر است. خدای حسین، خدای دیروز نیست که فقط در صفحات تاریخ از او سخن بگوییم. خدای حسین، خدای امروز نیز هست؛ همان خدایی که آتش را بر ابراهیم گلستان کرد، دریا را برای موسی شکافت و خون حسین را بر شمشیر یزید پیروز گرداند. آنان نمی‌دانستند که توان خدا از همه توان‌ها بیشتر است و اراده او از همه اراده‌ها نافذتر. و چنین شد که بار دیگر معجزه تکرار شد. نه به معنای خروج از سنت‌های الهی، بلکه در متن همان سنت‌ها. ملتی که به فرهنگ عاشورا تکیه داشت، ایستاد و شکست نخورد. شهیدان ما، کربلا را از جغرافیای عراق به جغرافیای ایران آوردند و نشان دادند که عاشورا یک واقعه نیست؛ یک جریان زنده است. امروز اگر پرچم ایران برافراشته است، اگر ملت ایران همچنان بر پای خود ایستاده و اگر دشمنان، با همه هیمنه پوشالی‌شان، به اهداف خود نرسیده‌اند، باید این حقیقت را دید که ما رهین مکتب حسین علیه‌السلام هستیم. محرم، فقط فصل سوگواری نیست؛ موسم بازخوانی راز پیروزی حق بر باطل است. این محرم، محرمِ پیروزی است؛ پیروزی خون بر شمشیر، حقیقت بر تحریف، ایمان بر قدرت‌های پوشالی. و ما بار دیگر آموختیم که تا حسین هست، راه هست؛ تا عاشورا هست، ایران نیز خواهد ماند.

ب / شماره 5842 / سه شنبه 2 تیر 1405 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14050402.pdf

blob:https://web.eitaa.com/41e4cc35-743f-40cc-b74c-11be4d31dd09

Powered By
  BLOGFA.COM