باید کتاب خواند. این یک ضرورت برای زندگی فردی و اجتماعی ماست. کتاب، حافظه مکتوب بشریت است؛ گنجینه‌ای از تجربه‌ها، خطاها، موفقیت‌ها و شکست‌هایی که پیشینیان برای به دست آوردن آن هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند. آنان که اهل کتاب‌اند، تاریخ را صفحه به صفحه تجربه می‌کنند، اما نه با پرداخت دوباره آن هزینه‌ها. کتاب به ما می‌آموزد چگونه از تجربه دیگران بهره ببریم و راه‌های آزموده را دوباره با رنج و خسارت طی نکنیم. در مقابل، ملتی که کتاب نمی‌خواند، ناچار است بسیاری از تجربه‌های تاریخی را از نو زندگی کند. زخم برخورد با سنگ های سخت را با سر خویش احساس کند. چنین جامعه‌ای بارها در دام خطاهای تکراری می‌افتد و هزینه‌هایی را می‌پردازد که می‌توانست با بهره‌گیری از دانش و تجربه گذشتگان از آن‌ها پرهیز کند. از این رو، کتاب‌خوانی فقط یک فضیلتِ فردی نیست؛ سرمایه‌ای برای آینده یک ملت است. سرمایه گذاری برای فردای بهتر هم اقتضا می‌کند فرزندانمان را با کتاب مأنوس کنیم. باید برای آنان بخوانیم و شوق خواندن را در جانشان بنشانیم؛ اما نه قصه‌هایی که آنان را به خواب ببرد، بلکه حکایت‌هایی که راه بیداری را نشان دهد. جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به انسان‌های بیدار نیاز دارد؛ انسان‌هایی که قدرت تشخیص داشته باشند و بتوانند حقیقت را از میان انبوه صداها و تصویرها بازشناسند. ما به بیداری وجدان، بیداری جان و بیداری جامعه نیاز داریم. خواب، خود به سراغ انسان می‌آید، اما بیداری نیازمند تلاش و مراقبت دائمی است. کتاب یکی از مهم‌ترین ابزارهای این بیداری است. هر صفحه آن می‌تواند هشداری باشد برای خروج از غفلت و گامی برای نزدیک‌تر شدن به حقیقت. خردمندانه گفته‌اند که کتاب را باید «عمودی» خواند، نه «افقی». افقی خواندن، تنها عبور از کلمات است، اما عمودی خواندن به معنای تأمل، اندیشیدن و نفوذ به لایه‌های عمیق معناست. کتاب زمانی اثرگذار می‌شود که خواننده را از سطح اطلاعات به عمق آگاهی برساند و نگاه او را به جهان دگرگون کند. اهمیت این بیداری در روزگار ما دوچندان است. در جهانی که قدرت‌های سلطه‌گر و جریان‌های فریبکار با ابزارهای متنوع رسانه‌ای می‌کوشند مردم را سرگرم خواب و رؤیا کنند، کتاب می‌تواند چراغی برای دیدن واقعیت باشد. آنان رؤیا می‌فروشند، اما در واقعیت، کابوس می‌آفرینند. تنها انسان آگاه و کتاب‌خوان است که می‌تواند این فریب را بشناسد و راه خود را از میان تاریکی‌ها پیدا کند. بخوانیم تا از سرگذشت دیگران عبرت بگیریم؛ زیرا اگر از تاریخ درس نگیریم، خود به عبرتی برای آیندگان تبدیل خواهیم شد. ملتی که اهل کتاب باشد، اهل حساب نیز خواهد بود؛ در اندیشه، در تصمیم‌گیری و در ساختن آینده. چنین ملتی زندگی سامان‌مندتری خواهد داشت و در پرتو همین سامانمندی است که افق‌های روشن، یکی پس از دیگری، گشوده می‌شوند. کتاب، راهی به سوی آگاهی، بیداری و آینده‌ای روشن‌تر است.

ب / شماره 5837 / سه شنبه 26 خرداد 1405 / صفحه 4

blob:https://web.eitaa.com/acce9912-8ae4-48ce-9810-339d5396de36

Powered By
  BLOGFA.COM