سیاست، هنر شناخت اولویت هاست. انتخابِ راه است در بیراهه و بهگزین راه ها وقتی در برابر چند راه قرار می گیریم. قدرتِ تمیز و تشخیصی چنین نیازمند عقلانیت محض و واقع بینی حداکثری است. این که توان و ظرفیت های در اختیار را دقیقاً برآورد کند. راه های تبدیل فرصت به امکان را بجوید، حتی برای تبدیل تهدید به فرصت هم برنامه ها را اولویت بندی کند. لذا می توان گفت که برای توفیق در این مسیر باید شور در سپهر شعور جانمایی شود و هیجان، به مدیرت عقلانیت و تدبیر گردن نهد. این گونه می توان در برابر شدائد روزگار، ایستاد و از دل بن بست ها هم راهی به فردا گشود. فردایی که ایرانِ عزیز با نظام ارجمند برخاسته از انقلاب پیچ های خطرناک را پشت سر بگذارد و گام های خود را به سمت قله شتاب بخشد. ما براساس دکترین امام خمینی(ره) باور داریم که واجب ترین واجب ها، حفظ نظام است. هرچیز دیگر حتی واجبات الهی در این راستا داری اعتبار می شوند. این کلام راهبردی و راه گشای ایشان است که «حکومت که شعبه‌اي از ولايت مطلقه رسول ا...(ص) است يکي از احکام اوليه اسلام است و مقدم بر تمام احکام فرعيه حتي نماز و روزه و حج است.» پس باید با دقت تمام رفتار ها را، گفتار ها را و حتی پندار ها را جوری سامان داد که همه چیز در سپهر تقویت ایران هم به مثابه یک جغرافیای معتبر و هم در هیئت هویت و تمدن دینی و ملی، معنا یابی و صاحبِ نقش شود. همه باید حواس مان به ظرافت هایی از این دست باشد. به دنبال انجام تکلیف باشیم. هر جا که هستیم به ویژه اگر رسانه داریم یا تریبونی پیش ما باز است تا سخن بگوئیم، با در نظرداشت همه مسئل، به حل کمک کنیم و مسئله ای دیگر ایجاد نکنیم. در اظهار نظر ها و تبلیغات، با در نظرداشت ظرفیت های موجود، توقعات را جهت دهیم. نباید انتظارت از میدان و دیپلماسی را چنان حداکثری بالا ببریم که پیروزی های واقعی اما نه حداکثری هم در نگاه مردم «شکست- نمایی» شود. به هر حال هر کشوری حتی قوی ترین ها، توان شان محدود و معدود است. به حکم عقل و نسبتی که با ایران و انقلاب و رهبری داریم باید جوری میانداری کنیم که هر عدد ما در روایت پیروزی ضریب بگیرد و هر حد ما نیز محدوده اثر گذاری ما را توسعه دهد. خوب می دانیم که دشمن با تکنیک های رسانه ای و تاکتیک های جنگِ نرم دارد به بزرگ نمایی و حتی پیروزی نمایی از شکست می پردازد. می خواهد شکست های خود در میدان را به نام پیروزی در ذهن ما فاکتور کند. چون این را می دانیم نباید اجازه تحقق آن را به دشمن دهیم چه رسد که خود هم دستِ او شویم و در کار خویش گره اندازیم. سیاستمدارانه در خیابان حاضر شویم. تکلیف ملی و انقلابی دقیقاً چنین اقتضایی دارد و لاغیر.

ب / شماره 5835 / یکشنبه 24 خرداد 1405 / 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14050324.pdf

blob:https://web.eitaa.com/dbcecf41-b4df-4bbf-80b6-dc6f6e53492b

Powered By
  BLOGFA.COM