یک سال شد از آن روزی که زدند تا ما را بشکنند و میهن مان را فرو بریزند و خاکِ فرو ریخته ایران را به باد دهند. «خوابِ خوش» دیده بودند و پی تعبیرش جنگ 12 روزه را شروع کردند آن هم با ترور فرماندهان و دانشمندان شهید که هر کدام نه مثل یک کوه که مثل سلسله جبال غیرت و قدرت، پایه قرار کشور بودند. گفتند می زنیم و راه باز می شود و همه چیز به کام ما می گردد. اما با «کابوس» مواجه شدند. هر ضربه را با ضربه افزون تر پس گرفتند. آنچه فروریخت هیمنه هژمونِ جریان باطل جهانی بود که می پنداشت دامن گستری افزون تری خواهد یافت بعدِ زدن ایران. اما نتیجه عکس گرفت. تاریخ تغییر کرد اما جغرافیا سر جای خود ماند. تقویمِ منطقه و حتی جهان را باید به قبل و بعد 23 خرداد 1404 تقسیم کرد، اما آنکه باخت و فرو پاشید در بعد از این روز، ما نبودیم. اینم سهم کسانی شد که می خواستند سفره امروز و فردای ما را با دستپختی چنین پُر کنند. طرح های نوی شان کهنه شد، رشته هاشان پنبه گردید و دیدند و دنیا هم به حیرت دید و تعظیم کرد که سنگرِ هر شهید به پرچمداری دیگر پُر شد. خود شهید هم نقشی فراتر از زمان حیات یافت. آنان نه جایگزین که تکثیر شدند در همه فرزندان وطن. ما در مبارزه با آمریکا و صهیونیزم جانی جهانی، سه سپهبد را پیش روی خود دیدیم که به اقتدار ملی ضریب می دادند و دیوار دفاع را غنا می بخشیدند. سپهبد محمد باقری، سپهبد غلامعلی رشید، سپهبد حسین سلامی، پیش روی ما بودند با پرچمی که برشانه داشتند. دشمن یک دفعه خود را در برابر لشکری از شهدا دید که با هیچ تیر و تیغی از پا نمی افتادند. آنان که آمده بودند چند روزه کار ایران را تمام کنند، دوازده روزه توان خودشان تمام شد و دست از ماشه برداشتند و در سایه آتش بس پناه گرفتند. البته دوباره 9 اسفند برگشتند اما باز هم جز کابوس، چشم هاشان را پر نکرد چه باز هم شهدا در برابرشان بودند. تا آخر هم همین است. همین هم کمرشکن شان می کند. معلوم نیست که در یک راه چند بار باید سرشان به سنگ بخورد تا بفهمند حقیقت را که در ایران با واقعیت عجین شده است. بفهمند که اگر همه بمب ها و موشک های خود را هم بزنند باز مرگ و شکست از ما دور است. ما با شهادت به پیروزی و مانایی می رسیم. آن که می شکند و معدوم می گردد آن هایند. همان ها که آمده بودند تا ما را بشکنند و ایران را فرو بریزند. ما اما همچنان مانا و ماندگاریم.

ب / شماره 5834 / شنبه 23 خرداد 1405 / صفحه 3

blob:https://web.eitaa.com/f2d83ba9-0159-46fa-9cdd-d3c5241e09ef

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم خرداد ۱۴۰۵ساعت 11:24  توسط غلامرضا بنی اسدی  |