خیابان، همیشه بیش از یک خیابان بوده است. یک جغرافیا نیست، یک معناست. جایی است که مردم، دست در دست ودل در دل هم می‌گذارند و پشت ایران می‌ایستند. قرارش همین بوده و هست. از همین روست که هر برنامه‌ای که برای میدان طراحی می‌شود، باید با فلسفه میدان نسبتی روشن داشته باشد. میدان جای حقیقت است، نه ابهام. جای روشنگری است، نه غبارافشانی. دشمن هم این را خوب می‌داند. می‌داند که وقتی میدان زنده باشد، ایران زنده‌تر خواهد بود. می‌داند که وقتی مردم در صحنه باشند، بسیاری از نقشه‌ها پیش از اجرا شکست خورده‌اند. برای همین است که در جنگ ترکیبی، یکی از مهم‌ترین هدف‌ها، همین تجمعات و همین خیابان است. اما همه تیرها را دشمن از کمان خود رها نمی‌کند. گاهی دست ما، بی‌آنکه بخواهد، زه همان کمان را می‌کشد. قصه از آنجا آغاز می‌شود که برخی پشت تریبون می‌ایستند تا تبیین کنند اما آنچه می‌گویند بر ابهام می‌افزاید. قرار است چراغ روشن کنند اما دود بلند می‌شود. گاه فکت‌هایی می‌آورند که با یک جست‌وجوی چندثانیه‌ای، نادرستی آن آشکار می‌شود. معلوم است از داده غلط، تحلیل درست متولد نمی‌شود. با آدرس اشتباه که نمی‌توان به مقصد رسید. آنقشه غلط، رهرو را سرگردان می‌کند؛ حتی اگر راهنما، نیت خیر داشته باشد. چند شب پیش، در یکی از چهارراه‌ها، فردی نقشه جهان را پیش روی مردم گرفته بود و از جنگ‌های جهانی و سازمان ملل و حق وتو می‌گفت. اما روایتش با واقعیت تاریخی فاصله داشت. دیگری از جایزه‌ای سخن می‌گفت که اساساً وجود خارجی نداشت. شاید خودشان هم ندانند که خطا می‌گویند. شاید اگر برایشان توضیح بدهی، بپذیرند و اصلاح کنند. اما مشکل اینجاست که سخن، تیر است. وقتی از کمان رها شد، بازگرداندنش ناممکن است. بذر که در زمین ذهن نشست، دیگر به این راحتی نمی‌توان آن را بیرون کشید. امروز هر شنونده‌ای یک رسانه همراه در جیب خود دارد. همان‌جا جست‌وجو می‌کند، همان‌جا می‌سنجد و همان‌جا درباره گوینده قضاوت می‌کند. اگر اعتمادش ترک برداشت، ترمیم آن کار هر کسی نیست. از برخی کلیپ‌ها هم که می‌گذریم، حس می‌کنی عده‌ای به جای کاشتن نهال آگاهی، بذر سوءظن می‌پاشند. حال آنکه از این مزرعه، محصولی جز اختلاف برداشت نمی‌شود. خرمن ذهن مردم اگر از این دانه‌ها پر شود، نان فردای جامعه هم بوی همدلی نخواهد داد. خیابان را باید پاس داشت؛ و نخستین شرط پاسداری از تجمعات، صداقت و اخلاق و تاسی به حقیقت است. خیابان پشت ایران می‌ایستد، به شرط آنکه ما نیز پشت حقیقت بایستیم.

ب / شماره 5831 / دوشنبه 18 خرداد 1405 / صفحه 4

blob:https://web.eitaa.com/41c00f60-d3df-46d1-910b-9f4027d5deed

Powered By
  BLOGFA.COM