|
در دل هر انسانی خاکی نهفته است؛ خاکی که نه بیطرف است و نه بیاثر. هر دانهای که در آن بیفتد، هزار برابر میشود و بازمیگردد. این قانون نانوشتهی زندگی است؛ قانونی که نه به جغرافیا وابسته است و نه به زمان. ما هر روز، آگاهانه یا ناآگاهانه، در این خاک میکاریم. کلماتمان، رفتارمان، قضاوتهایمان، و حتی سکوتهایمان، همه بذرهایی هستند که دیر یا زود سر برمیآورند. آن وقت ما یا سرفراز خواهیم بود یا سر به زیر چه شکوفایی بذرها کارنامه عملی ما می شود. در جهانی که سرعت و فشارهای اجتماعی مجال تأمل را کم کرده، شاید ساده باشد که بگوییم «نفرت از بیرون میآید» یا «جامعه خراب است». اما حقیقت این است که جامعه چیزی جز جمعِ ما نیست. هر ذره خشمی که در دل میکاریم، هر نگاه تحقیرآمیزی که نثار دیگری میکنیم، هر بیاعتمادی که در روابطمان میپراکنیم، در نهایت به شکل خرمنی از تنش و گسست اجتماعی بازمیگردد. همانطور که هر دانه محبت، هر رفتار مسئولانه، و هر انتخاب اخلاقی، میتواند به باروری روابط انسانی و ساختن فضایی امنتر و انسانیتر منجر شود. مشکل از آنجا آغاز میشود که بسیاری از ما تصور میکنیم بذرهای کوچک ما در مقیاس جامعه بیاثرند. اما تجربه زیسته به ما فهمانده و تاریخ بارها نشان داده که هیچ انفجار بزرگی بدون انباشته شدن ذرهذره تنشها رخ نداده و هیچ شکوفایی اجتماعی بدون تکثیر رفتارهای کوچکِ خیرخواهانه شکل نگرفته است. جامعه، آینهای است که تصویر تکتک ما را در خود ضرب میکند و به خودمان بازمیگرداند. امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم بپرسیم: در دل خود و در دل جامعه چه میکاریم؟ اگر بذر نفرت بپاشیم، محصولی جز بیاعتمادی و خشونت درو نخواهیم کرد. اما اگر حتی دانهای کوچک از محبت، احترام و مسئولیتپذیری بکاریم، میتوانیم امید داشته باشیم که روزی خرمنی از همدلی و آرامش به دست آوریم. انتخاب با ماست. آینده اجتماعی ما نه محصول تصادف است و نه نتیجه تصمیم یک فرد یا یک نهاد. آینده، حاصل کشت و کار جمعی ماست. یا باغی از زیبایی خواهیم ساخت، یا انباری از خشم و فرسایش و ویرانه ای ازانفجار خشم. و این پرسش، دیر یا زود، در برابر هر یک از ما قرار میگیرد، میخواهیم سهممان در تولید و توسعه چه محصولی و چقدر باشد؟ جواب عملی ماست که تصویر واقعی فردا را روشن تر می کند.... ب / شماره 5830 / یکشنبه 17 خرداد 1405 / صفحه 4 blob:https://web.eitaa.com/4000381f-9640-4eb3-9a43-8103279f7673
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم خرداد ۱۴۰۵ساعت 12:29  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|