زبان، مهار آدمی را به دست می گیرد و معلوم است او را به ناکجا آباد می برد. چه در حوزه روابط شخصی و چه روابط اجتماعی و سیاسی. خیلی راحت تن به گناه می زنیم چنان که بچه مشتاق آب خود را به استخر می اندازد. در نسبت دادن هر راست و دروغی به افراد لحظه ای تامل نمی کنیم چه رسد به تردید حال آن که بعدا مشخص می شود که آنچه گفته ایم نادرست بوده است اما دریغا که به اندازه یک عذر خواهی ساده هم دریغ می کنیم به ویژه در باره مسئولان. کم نبودند شهدای بزرگواری که بر تن، زخم زبان ما داشتند. خون شان فدیه عظمت ایران شد اما ما صاحبان آن زبان های زخم زننده، به شرم از خود هم دچار نشدیم و باز این زبان است که به کار شلیک به دیگران است. در حقیقت اما به خود زخم می زند. لوله این تفنگ مثل بوم رنگ است. به خود ما برمی گردد در نهایت همه نتایج بد گویی. سیاهه گناه می شود برای روسیاهی خودما. سلامت شخصیتی ما را به عارضه ای کشنده دچار می کند چنان که شهید امروز، حضرت امام باقر علیه السلام هم در این زمینه می فرمایند:« لا یسلم احد من الذنوب حتی یخزن لسانه؛ هیچ کس از گناهان سالم نمی ماند ، مگر اینکه زبانش را نگه دارد.» این واقعیت عین حقیقت را هم به ما درس می دهد تا مراقب زبان خود باشیم. به ویژه امروز که دشمن می خواهد از زبان ما تیغ بسازد و در میان اتحاد ملت بگذارد. می خواهد با تولید و تکثیر افتراق، وفاق تولید کننده قدرت برای ایران را در هم بشکند. اگر به این کلام راهنمای امام باقر(ع) توجه کنیم می توانیم از این مرداب به سلامت بگذریم؛« ولوا للناس احسن ما تحبون ان یقال لکم؛ بهترین چیزی را که دوست دارید درباره شما بگویند، درباره مردم بگویید.» همان طور که می خواهیم خوب بشنویم، خوب هم بگوئیم. همان گونه که می خواهیم درست قضاوت شویم، درست هم قضاوت کنیم. بدانیم که هم دنیا بی حساب نیست و هم مبدا ورود به ابدیت ما « یوم الحساب» است. حساب می کشند از آدمی. درست و حسابی هم حساب می کشند آن هم به اندازه عقلی که داده اند. امام باقر(ع) چنین توجه مان می دهند که:« انما یداق الله العباد فی الحساب یوم القیامة علی قدر ما اتاهم من العقول فی الدنیا؛ خدا در روز قیامت نسبت به حساب بندگانش به اندازه عقلی که در دنیا به آنها داده است باریک بینی می کند.» بله، به اندازه عقل! آیا کسی یافت می شود که خود را در بهره مندی از عقل، قله نشین نداند؟ به بلندای این قله، دره هولناک هم هست. بیحساب گفتاران را به حسابی دقیق در دره عذاب می اندازند. پس هشدار و هوشیار باشیم که همه چیز حساب و کتاب دارد....

ب / شماره 5821 / یکشنبه 3 خرداد 1405 / صفحه 3

blob:https://web.eitaa.com/41cea2ae-a511-4281-9817-324b30eeebca

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14050303.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم خرداد ۱۴۰۵ساعت 14:0  توسط غلامرضا بنی اسدی  |