شیطان کسی را رها نمی‌کند! این یک واقعیت است. او شدیدا به قسمی که خورده پایبند است . همان که در آیه 82 سوره مبارکه صاد گزارش شده؛" قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ؛ به عزّت و جلال تو قسم که خلق را تمام گمراه خواهم کرد." او همه تلاشش را می کند. منتهی هر کدام را به شکلی. او اول می کوشد تا آدمی را به گناه کبیره، راهی جهنم کند. هزار ترفند هم در کار می کند. نشد؛ به گناه صغیره سوق می‌دهد. برایش مهم است که آدم ها را از نقطه عبودیت دور کند. همه تلاشش را هم می کند. به شدت هم خستگی ناپذیر است. از چهار جهت هم حمله می کند. اگر گناه صغیره هم نشد؛ به مکروهات دعوت می‌کند‌. این کشاکش را همچنان ادامه می دهد تا اگر باز هم نشد؛ به مباحات سرگرم می‌کند. آن گونه که فرد با اعتماد به این که نه حرام که در بازی مکروهات شیطان گرفتار نشده، به غفلت افتد. همین هم برای او دستاورد بزرگی است اما اگر آن‌ هم نشد؛ مشغول مستحبات می‌کند. عجیب این نکته است. به مستحبات می خواند. شاید برای برخی ها این ذهنیت پیش بیاید که خب، این که خوب است. اعمال مستحبی هم که خیر و صواب است که ثواب هم دارد اما او فرد را به اعمال مستحبی می خواند تا از واجبات بماند. معلوم است که تراز واجب با مستحب بسیار فرق می کند. به نقره سرگرم می کند تا طلاها را برباید. حتی دراین مرحله هم کار را پایان یافته تلقی نمی کند بلکه به واجبِ متعارف می خواند و باز آدمی خود را پیروز در نبرد می پندارد اما باید دانست که او به واجب متعارف می خواند تا از واجب مهم غفلت کند. باز پایان راه نیست؛ به واجبِ مهم می‌خواند تا از واجب اهم بماند. بله، او دست نمی کشد از یقه انسان لذاست که در دعا تعلیم شده ایم از خدا بخواهیم که به اندازه پلک برهم زدنی هم ما را به خودمان وانگذارد. وا بمانیم از بالاترین پله نردبان هم ما را به زیر می کشد. مگر تاریخ کم نمونه پیش روی ما دارد که از بام جایگاه مستجاب الدعوه بودن، افراد را به زیر کشیده است. بلعم باعورا، قصه نیست. غصه انسان است که در بالاترین جایگاه هم شیطان شکارش می کند. این جاست که مدام باید از خویش و ایمان خود مراقبت کرد. آنان که در جایگاه بالاترند بیشتر باید مواظب خود باشند. پله هرچه بالاتر برویم، افتادن مان پرصداتر و خسارت بارتر می شود. پس بیشتر مراقب خود باشیم به ویژه در انجام کار خیر. غرور به خیر و عبادت هم عبودیت سوز و جهنم آفرین می شود اگر به خدا پناه نبریم.....

ب

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041105.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم بهمن ۱۴۰۴ساعت 13:26  توسط غلامرضا بنی اسدی  |