ما خود را با امام زمان(عج) تعریف می کنیم. هر جا که هستیم باید خود را کارگزار حضرت بدانیم. این به رفتار ما جهت می دهد. کنش و واکنش های ما را در چهارچوبی قاب بندی می کند که با افتخار می توانیم به دنیا نشان دهیم. دنیایی که اگر صادقانه ببیند و منصفانه تامل کند، رفتارش را دیگر گون خواهد کرد. نسبت ما به امام زمان(عج) باید تعریف معارف به معرفتی ترین گونه باشد. خوبی رفتار ما باید هدایت کننده دیگران به مکتب و امام مان باشد در همان قاعده کلام امام رضا علیه السلام که می فرمایند: « إنّ النّاسَ لَو عَلِمُوا مَحاسِنَ کَلامِنا لَاتَّبَعُونا؛ اگر مردم زيبايي‌هاي سخنان ما را مي‌شناختند ، بي‌شک از ما پيروي مي‌کردند. » ما زیبایی سخنان ائمه را باید به رفتار خویش فرادید جهانیانی بگذاریم که شاید نام امام را هم نشنیده باشند اما از رفتار ما باید نشانه خوانی کنند و به مکتبِ ما برسند و با شناخت امام ما طرف درست تاریخ بایستند. در میان ما اما گروهی هستند که بیش از همه باید مراقب نسبت تعریف شده خود با امام زمان(عج) باشند. همان ها که در کلامِ معیارِ حضرت امام خمینی(رض)، معمار انقلاب اسلامی، در عنوانِ با شکوهِ« سربازان گمنام امام زمان» تعریف یافتند. این خوانش هم عیارآفرین است برای جامعه اطلاعاتی ما و هم حساسیت در تراز کردن رفتار ها با معیار امامت را صد چندان می کند. سربازان و پاسداران گمنام امام زمان، برای جامعه عزیزند. صاحب حرمتند، حریم شان حرم است چون از خویش -حتی به اندازه یک نام- تهی اند. خود را با حجت خدا تعریف می کنند. سربازِ ولی خدایند. ماندگاری شان هم در همین است چه همه نام ها به پایان می رسند. شناسنامه ها باطل می شوند اما شناسه های الهی و معرفه شدن به نسبت ولی خدا جاودانه است. رشک برانگیز اشت جایگاه سربازان و پاسداران گمنام امام زمان حتی برای شهدا. چه هر شهید را نامی است که پدر و مادر در شناسنامه نوشته اند اما گمنامان را فقط عنوان شهید معنا می بخشد. شبیه ترین به اینان در میان رزمندگان، بچه های اطلاعات و عملیات بودند. سخت ترین کارها را انجام می دادند اما هیچ گزارشی به آنان نمی پرداخت. قصه اینان همان بود که در فیلم سینمایی افق، بیان می شد: اطلاعات عملیات بودن یعنی گمنام بودن. یعنی وقتی کار عملیات تمام شد دوباره شروع کردن و حالا اطلاعاتی بودن هم یعنی گمنام بودن، یعنی هرگز نقطه پایان نداشتن، یعنی مدام از سر خط شروع کردن. عظمتی است این و بزرگند اینان که با تعریف خود به امام زمان، زمام رفتار خویش را هم به او می سپارند. مراقبند که حتی اخم و لبخند شان هم به حساب مولا گذاشته می شود. حریم بانی از حرمت امام زمان ایجاب می کند که نه از مکروه و مباح که حتی گاه از برخی حلال هم هم در حق خود چشم بپوشند تا به تعریف نام خویش وفادار باشند به ؛ سربازی گمنام امام زمان(عج).....

ب / شماره 5759 / یکشنبه 12 بهمن 1404 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041112.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم بهمن ۱۴۰۴ساعت 13:24  توسط غلامرضا بنی اسدی  |