|
"مایه تاسف است که نخست وزیر اسرائیل به میدان میآید، باید به اینها بگویم که سرجای خود بنشینید مردم ایران مسائلشان را میان خودشان حل میکنند و هیچ نیازی به شما آدمکشهای خونریز و غارتگر ندارند. تودهنی محکمی به اینها باید زد و من نمیدانم اینها با چه رویی این حرف را میزنند وقتی به ایران حمله کردند و هنوز فکر میکنند میتوانند مردم را بفریبند، چرا برخی را مسلح میکنید؟" این نه سخن مسئولی در قدرت نشسته بلکه حرفِ یک ایرانیِ دور از وطن است. نامش آنقدر سنگین است که نوشته اش را کلمه به کلمه باید سنجید و سنگین خواند. دکترعبدالکریمِ سروش، صریح و روشن حرف خود را می زند. حرفی که از دل میلیون ها نفر دیگر هم بر می خیزد چه در ایران باشند یا دورترین نقطه به وطن در دیاری دیگر. او اگرچه از ایران دور است اما به اخبار و احوال ایران و ایرانی اشراف دارد و می نویسد:" در ایران میبینیم که گرانیها مردم را به خیابان میآورد؛ من البته خوشنودم که مسئولان تا حدود زیادی خویشتنداری میکنند و به تعبیری که خودشان گفتند به ندای معترضان گوش میکنند و برخورد مسلحانه ندارند ولی اصل کار این است که سومدیریتها درمان شود." این نیز هم حرف درستی است و هم تحلیل صادقانه آنچه روی می دهد. باید صدای معترض را شنید. او را احترام کرد و گره از مشکلات مردم گشود. دشمن حتی اگر دوستانه هم حرف بزند، جز گره بستن و سد ایجاد کردن کاری نمی کند. آنان که با تحریم های ظالمانه زندگی آرام را بر ما حرام کرده اند هرگز به دنبال بهتر شدن اوضاع نخواهند بود. آنان که دور و بر ما را دیوار می سازند نه در که پنجره ای هم نخواهند گشود.دکتر سروش نگاهی بین المللی هم به توحش دشمن دارد به این سخن که:" نُحوست قرن ۲۱ بیشتر بود؛ بدترین اتفاق در غزه بود و حالا میبینیم تجاوز مسلحانه و آدمربایی در روز روشن صورت میگیرد و جهانیان یا به احتیاط سخن میگویند یا هیچ نمیگویند. همه آنچه درباره نظم بینالملل و حقوق بشر و جنبههای زیبای ظاهری تمدن کنونی بود، لگدمال و همه در پای قدرتهای وحشی له میشوند. جهان آشکارا ناعادلانه است و سران قدرتها به زورگویی و قلدری افتخار میکنند و جنگ را بر صلح ترجیح میدهند." این خط را هزار بار باید بخوانند غفلت زدگانی که به طلب آب از دستان خونین، لحظه می شمارند. سروش هم در جنگ 12 روزه و هم امروز عیار ملی و اخلاقی خود را نشان داد اما بی عیار و دور از معیار کسانی هستند که روزگاری در منتهی الیه انقلابیگری، همه را ضد انقلاب می خواندند و امروز در منتهی الیه تفریط، می خواهند گره کراوات نتانیاهو را محکم کنند. پر رو هایی که قلم از نوشتن نامِ به ننگ آلوده شان ابا می کند. ب / شنبه 20 دی 1404 / صفحه 4
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم بهمن ۱۴۰۴ساعت 13:21  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|