انسانِ سالم. این ترکیب دو کلمه ای ، دو جهان معنا دارد. فقط ناظر به جسم نیست که با آنالیز پزشکی بتوان درصدبندی کرد سلامت را. به جان هم نظر دارد. همان که هم بر جسم سلطنت دارد و بدان حیات می دهد و هم جهان را می سازد. این جا سلامت را باید براساس شاخصه های دیگری اندازه گرفت. در فهرست شاخصه ها می توان از بایستگی ها و نابایستگی ها گفت. بایستگی ها باید باشد تا شایستگی سلامت شکل بگیرد. نابایستگی ها نباید باشد تا نظام سلامت را مختل نکند. بر این اساس است که می توان گفت انسان سالم، کينه نمي ورزد، چون کینه دل را انبارزشتی های مشتعل کننده می کند. یک جرقه کافی است تا آتشی بر پا شود که خشک و تر را با هم بسوزاند. آنچه این روز ها از سر گذراندیم، انفجار انبار های کینه بود که کبریتش را دشمن کشید. انسان سالم هم سلامت خودش، ملت اش، کشورش را به خاطر دیگران به خطر نمی اندازد. انسان سالم خود را ، دیگران را، ملت را، کشور را، جهان را دوست می دارد. همه تلاشش در این راستا است که راستی و درستی را تقویت کند. از انجام کار خیر هیچگاه خجالت نمی کشد حتی اگر تیر و طعنه برسرش ببارد. خود را باور دارد، نمی گذارد دیگران او را مدیریت و از راه منحرف کنند.خشمگین نمی شود تا غضب زمام امورش را به دست بگیرد. اگر هم در شرایطی به این وادی افتاد، تصمیمی نمی گیرد که زیانش به دیگران برسد. مهربان است و سفره مهرش چنان گسترده است که خودی و غریبه، خویش و بیگانه می توانند از باغ خوبی هایش خاطره بسازند. انسان سالم، اندازه را در زندگی رعایت می کند. می کوشد تا آرزو هایش را و کوشندگی اش را در نسبتی دقیق تعریف کند لذا حرص نمي خورد، آنچه با تلاش به دست می آورد را کافی مي داند. این را هم می فهمد که قاعده کار این است که افراد اگر آرزوی بلند تری دارند باید تلاش بیشتری بکنند لذا به کسانی که با کار بیشتر جایگاه بالاتری دارند، حسد نمي ورزد. می داند که حسد، سوزنده تر از هر آتشی است و اول از همه نیز آتش افروز را دامن می گیرد. انسان سالم، فیک نیست. اصلِ اصل است لذا نيازي به تظاهر و شادنمایی ندارد، زيرا شادکامي را در درون خويش مي جويد و مي يابد و برای توسعه آن در میان مردمان هم همت می کند. انسان سالم، براي بزرگداشت خود احتياج به تحقير ديگران ندارد،زيرا خوب مي داند که بزرگی و عزت انسان تحفه الهي است. " تعز من تشاء و تذل من تشاء" را باور دارد لذا می کوشد در مدار بندگی با خیر خواهی برای خلق، در فهرست روشن کسانی قرار گیرد که عزت می یابند. انسان سالم، رفتارش سلامت آفرین است. زبانش هم رسانه سلامتی است. با فراوان شدن این گونه آدم ها جهان جای بهتری است برای زندگی. حتی با یکی از این ها هم می شود به بهار سلام گفت که همه بهار ها با رویش یک گل آغاز می شوند.....

ب / شماره 5767 / یکشنبه 26 بهمن 1404 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041126.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم بهمن ۱۴۰۴ساعت 12:58  توسط غلامرضا بنی اسدی  |