|
دنیا را باید شناخت. این مهم اگر اتفاق نیفتد دنیا ما را در شمار بردگان خویش آمار خواهد گرفت. ما آمده ایم تا امیری انسان بر همه امور را ثابت کنیم. این هم زمانی ممکن است که بندگی خدا را به تمامه انجام دهیم. خلیف الله است که بگوید «کن»، همه چیز « فیکون» می شود. برای رسیدن به جایگاهی چنین رفیع فقط یک عمر داریم و یک دنیا. پس نه باید دنیا را به دوش کشید و بذده اش شد و نه آتش به آن کشید که در هیچ زمین سوخته ای نمی توان توشه امروز را به دست آورد چه رسد به ابدیت. راه درست تنظیم نسبت خویش با دنیا به قرار علوی و مدارِ« حکمت 131» است. فهم شرح پر شهد و شهود امام علی علیه السلام که می فرمایند:« همانا دنيا سرای راستی برای راست گويان، و خانه تندرستی برای دنياشناسان و خانه بی نيازی برای توشه گيران، و خانه پند، برای پندآموزان است، دنيا سجده گاه دوستان خدا، جای نماز فرشتگان الهی، فرودگاه وحی خدا، و جايگاه تجارت دوستان خداست، كه در آن رحمت خدا را به دست آوردند، و بهشت را سود بردند. چه كسی دنيا را نكوهش می كند؟ كه جدا شدنش را اعلان داشته، و فرياد زد كه ماندگار نيست، و از نابودی خود و اهلش خبر داده است، پس با بلای خود بلاها را نمونه آورد، و با شادمانی خود آنان را به شادمانی رساند. شامگاه به سلامت گذشت، و بامداد با مصيبتی جانكاه بازگشت، تا مشتاق كند، و تهديد نمايد و بترساند و هشدار دهد. پس مردمی در بامداد با پشيمانی دنيا را نكوهش كنند، و مردمی ديگر در روز قيامت آن را می ستايند، دنيا حقائق را به يادشان آورد، يادآور آن شدند، از رويدادها برايشان حكايت كرد، او را تصديق نمودند، و اندرزشان داد، پند پذيرفتند.» دنیا را باید چنین دید. رفتار خویش را هم در هندسه ای این گونه تعریف کرد. کسی که درختان باغ را بسوزاند، انتظارش از میوه دادن عبث خواهد بود. باغ را و مزرعه را باید آباد کرد. با آبادانی است که دنیا و آخرت تا ابدیت انسان آباد و شکوفا می شود. چهارشنبه 8 بهمن 1404 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041108.pdf
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم بهمن ۱۴۰۴ساعت 14:21  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|