گفتگو، شان برابر دارد. یکی می گویی و یکی می شنوی. گفتگو، نفسِ انجام گفتگو، - بدون در نظر داشت نتیجه هم حتی-به معنای قدرت غیر قابل انکار است. نشان به رسمیت شناخته شدن یک توان در افزایش. ترجمه یک روایت روشن از به زمین نشستن نظریه « ما می توانیم». معنای روشنِ دست توانای ایرانی که « نمی شود» را به رسمیت نمی شناسد. این نیز فرزند انقلاب است. فرزند اندیشه امام روح الله که به «مردم» ایمانی بلند داشت. مردم اند که چون جمع می شوند دست خدا را هم با خویش دارند و این قدرتی پایان ناپذیر است. تا مردم هستند، هستی انقلاب و عظمت و یکپارچگی ایران امضایی درخشان دارد. با این ذخیره ذهنی است که می گوئیم «قدرت ملی» رهاورد« انقلاب اسلامی» برای ایران عزیز است. بومی سازی قدرت و تولید اقتداری کم بدیل بود. به واقع انقلاب اسلامی را باید نقطه آغاز نوعی بازتعریف قدرت در تاریخ معاصر ایران دانست. پیش از انقلاب، قدرت عمدتاً امری وارداتی، وابسته و مبتنی بر نمایش ظاهری اقتدار بود؛ اما پس از انقلاب، مسیر تازه‌ای گشوده شد: حرکت به سمت تولید درون‌زای قدرت، آن هم هم‌زمان در دو ساحت سخت و نرم. در هر دو نیز « مردم پایه» گی اصلی روشن بود و است هنوز . از منظر معرفتی و عینی، قدرت پیش از آنکه در سلاح و اقتصاد متجلی شود، در «روایت مسلط» شکل می‌گیرد. انقلاب اسلامی نخست ،روایت وابستگی را شکست و سپس روایت تازه‌ای ساخت؛ روایت ملتی که می‌تواند روی پای خود بایستد. همین تغییر روایت، بذر تولید قدرت را در ذهن و زیست مردم کاشت. در زمین شان هم شاهد رویش اقتدار در گونه های متنوع بودیم و هستیم. همین است که قدرت های جهانی را هم به تامل وامی دارد در تنظیم تعمل شان با ایران. همین گفتگو های جاری در مسقط، از ابتدای فرایند تا امروز ترجمه« ایران مقتدر» است. ایرانی که به رغم هیاهو ها و روایت سازی ها و تهدیدات جهان باطل، بر حق خود تاکید می کند و پای آن می ایستد. دنیا به عینه می بیند که ما راه خود را برویم. اگر قرار باشد چیزی بدهیم، حتما چیزی در برابر می گیریم. ما برای« گفتگو» هم معنایابی و معنی خوانی خود را داریم. به مثابه یک فرصت که می تواند به تولید افزون قدرت ملی بیانجامد. ما" پشت میز کذاکره می نشینیم" هیچ وقت زیر میز نمی زنیم. دلیلش را هم باید در کلام« ترامپ» خواند که می گوید « ایرانی ها تا کنون در هیچ مذاکره ای شکست نخورده اند.» این هم به خاطر منطق مسلط و پایداری مقتدرانه ایرانی است. اقتداری درون زا که به دست و بازوی پرتوان ایرانی و باورمند به لطف الهی تکیه دارد. این اقتدار ملی یک منطق عقلانی و انقلابی هم دارد؛ ما منافع ملی را متوازن ناظر به امروز و با در نظر داشت آینده، پی خواهیم گرفت. با قدرت هم پای عظمت ایران و حرمت ایرانی خواهیم ایستاد.

ب / شماره 5764 / دوشنبه 20 بهمن 1404 / صفحه 2

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041120.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM