به زمين نخورده، همه بدنمان درد مي گيرد، شکست نخورده فقط در برابر اندک ناملايماتي، اميد خود را از دست مي دهيم، روشن است اين نگاه، جز شکست نخواهد ديد. اما اگر بپذيريم «موفقيت  آن نيست که هرگز زمين نخوري، موفقيت آن است که بعد از هر زمين خوردن برخيزي» آن وقت همه چيز تغيير مي کند و اين نگاه آدمي را تا قله رفيع پيروزي مي کشاند و هزاران مانع را حتي اگر به بزرگي کوه هم باشند از سر راه برمي دارد، چه زيبا گفته اند:«کوه را کسي از سر راه برمي دارد که از برداشتن سنگ ريزه ها شروع کند» بله، مي شود موانع را اگر به بزرگي و سختي کوه هاي سنگي باشند هم-حتي- از سر راه برداشت، ولي بايد خواست، بايد برنامه داشت، بايد تلاش کرد... اين ها را به جواني گفتم که با پذيرفته نشدن در کنکور، خود را در پايان راه شکست مي ديد و زندگي را بر خود و خانواده اش «نسخه بدل جهنم» کرده بود.از اين افراد اطراف شما هم حتما هستند و شما هم حتما شنيده ايد از اين جوانان که فکر مي کنند تقويم آرزوهاشان به پايان رسيده است،اما به «نوروز ورود به دانشگاه»نرسيده اند تا اين عيد را جشن بگيرند و پذيرفته اند تقويمي براي سالي ديگر و آغازي ديگر و موفقيتي ديگر نيست. اين نااميدي را پذيرفته اند و به اعضاي خانواده هم منتقل کرده اند، حال آن که هنوز در آغاز راه هستند و ده ها تقويم زمان در اختيارشان است تا هر روزش را با موفقيت بنويسند و آن گونه که هم خود جامه موفقيت بپوشند و شهد توفيق بنوشند و هم به ضرب المثلي براي هوشياري ديگر نااميدان بدل شوند. براي اين هم اول بايد نگاه خود را تغيير دهند. اصلا هر کس به دنبال موفقيت است بايد آن را اول در ذهن خود بسازد تا در زندگي بتواند به آن دست يابد و در مرحله دوم براي اجراي اين ساخته ذهني، خواستن را با اراده و برنامه صرف کند. چه گفته اند« فاصله بين داشتن و نداشتن، صرف فعل خواستن است» و مرحله سوم هم اين خواستن را با نقشه راه بايد با تلاش و با توانستن همراه کرد، آن وقت سنت خداوندي تقدير آدمي مي شود که سرانجام سعي و کوشش موفقيت است و هيچ کس به موفقيت نمي رسد مگر آن که از جاده سعي و تلاش بگذرد. خداوند بزرگ هم کليد موفقيت را زير بالش خوابيدگان نمي گذارد، مطمئن باشيد، اجازه بدهيد نکته اي که چند روز پيش خواندم را دوباره با هم بخوانيم که «خداوند روزي دهنده پرندگان است اما روزي آن ها را داخل لانه شان نمي ريزد، بلکه بايد بروند و تلاش کنند تا به دانه برسند» نديده ايم اين همه پرنده در پرواز را؟ خب پس ما هم براي رسيدن به «روزي موفقيت »بايد برويم و به اصطلاح «اگر چه هر رفتني به معناي رسيدن نيست اما براي رسيدن لاجرم بايد رفت» پس براي ورود به دانشگاه هم بايد از نقشه راهي که در کتاب ها طراحي شده است عبور کرد پرتلاش، با برنامه و صد البته پرنشاط و پراميد. راه اين است، راه موفقيت اين است والا با کليد خيال فقط دروازه رويا باز مي شود...

خراسان - مورخ دوشنبه 1389/06/29 شماره انتشار 17653 /صفحه۸/خانواده و سلامت