|
سياست، اگر نسبتي با زندگي مردم نداشته باشد، به بازي الفاظ فروکاسته ميشود. و امروز، نسبت سياست با زندگي مردم، يک کلمه است «خدمت» نه در ادعا، که در ميدان. اين ميدان ديگر فقط ميدان دولت بهعنوان قوه مجريه نيست، بلکه عرصهاي ملي است که همه صاحبانِ حقيقي و حقوقي قدرت و ثروت بايد به سازندهترين شيوه در آن نقشآفرين باشند. هميشه چنين بوده است و امروز بيشتر که خدمت به مردم، اقدامي کوچک و مقطعي نيست بلکه مسألهاي است ساختاري، گسترده و پيچيده که توان يک دولت— حتي دولتِ پرکار و پرانگيزه—براي حل کامل آن کافي نيست. اينجاست که بايد از «دولت تنها» عبور کرد و به «حاکميت همافزا» رسيد، حاکميتي که در آن، نهادهاي اقتصادي خارج از دولت اما وابسته به ساخت قدرت، نه در حاشيه، که در متنِ ميدان باشند. نهادها و سازمانهايي چون ستادِ اجرايي فرمان امام، بنياد مستضعفان، بنياد پانزده خرداد و ديگر نهادهايي که طي دههها، منابع عظيم مالي و داراييهاي گسترده در اختيار داشتهاند، امروز بايد تصميم بگيرندکه حتما شريک حل مسئله شوند. حتي شايد بتوان نهادهاي مذهبي را هم به ياري فراخواند. تجربه تاريخي نشان داده است هرگاه اين نهادها بهموقع وارد ميدان شدهاند، گرهي از کار مردم باز شده و هرگاه تأخير کردهاند، هزينه آن مستقيماً بر دوش جامعه افتاده است. هزينه که بر دوش جامعه بيفتد بسياري هم از چشمِ آحاد جامعه ميافتند. مسأله، نه در اختار گرفتن نهادها توسط دولت يا حتي همراهي آنان با دولت بلکه تقسيم مسئوليت در لحظه حساس و تاريخي است. اگر توان دولت ضريب نخورد، فشار مشکلات ضرب در چند ميشود. و اگر اين ضريب از مسير همافزايي نهادهاي حاکميتي تأمين نشود، لاجرم از جيب مردم برداشت خواهد شد، همان مردمي که کمرشان امروز بيش از هميشه زير بار معيشت خم شدهاست. در اين ميان، برخي اقدامات نهتنها نيکو، که ضروري است. مالياتپردازي داوطلبانه نهادهاي معاف از ماليات، ميتواند نخستين پيام جدي «بازگشت به مردم» باشد. خروج داوطلبانه برخي مجموعهها از رديفهاي بودجهاي، نشانهاي است از فهم شرايط خاص کشور. اينها امتياز نيستند بلکه بازتعريف مسئوليتند. نبايد فراموش کرد که بدخواهان اين کشور، بيش و حتي پيش از آن که از قدرت نظامي خود بهره ببرند، از نارضايتي اجتماعي تغذيه ميکنند. هر خلأ در خدمترساني، فرصتي است براي روايت سازي وعمليات رواني. هر تعلل در تصميم، پنجرهاي است رو به بياعتمادي. بستن اين پنجرهها، فقط با کارِ واقعي ممکن است نه با همراهي در بيانيه و سخنراني. امروز، زمان «با هم بودن» است با محوريت دولت و با مشارکت همه نهادها. ميدان خدمت، جاي عقبنشيني نيست. سياست اگر بخواهد اعتبارش را حفظ کند، بايد از اين ميدان سربلند بيرون بيايد. و اين، تنها زماني ممکن است که همه بيايند نه به اجبار بلکه به درک ضرورت تاريخ. با نيت حل مشکلات. اين جوري موفقيت خود را هم تضمين ميکنند. جمهوری اسلامی / شماره 13275 / سه شنبه 16 دی 1404 / صفحه 3 https://jepress.ir/Archive/pdf/1404/10/16/3.pdf
عصر ایران / https://www.asriran.com/fa/news/1130347 دیدبان ایران / https://www.didbaniran.ir/fa/tiny/news-263375 خبرآنلاین / https://www.khabaronline.ir/news/2166303/ سرانامه / https://saranemag.ir/fa/tiny/news-52276 تیتربرتر / https://www.titrebartar.com/fa/news/361490/ خبربرنا / https://www.khabarnab.com/economic/176767172947 فرارو / https://fararu.com/fa/news/939309/ تابناک / https://www.tabnak.ir/fa/news/1350151 صاحب خبر / https://sahebkhabar.ir/news/76668002/ اطلاعات / https://www.ettelaat.com/news/131618/ شبکه شرق / https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1080622 انتخاب / https://www.entekhab.ir/fa/news/903785 سرنویس / https://www.sarnevis.ir/view/64442/ مستقل / خبرپو / خبرفارسی / خبر فوری / اقتصادنیوز / دنیای اقتصاد / قطره / خبرفارسی / ویستا / و....
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم دی ۱۴۰۴ساعت 13:48 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
