انقلاب برای سربلندی انسان بود. امام خمینی(ره) ایران را سرافراز می‌خواست؛ و ایرانی را پیشرو، مستقل و برخوردار از عزت انسانی. اما این آرمان بزرگ، با مردمی گرفتار در تاریکی بی‌سوادی دست‌یافتنی نبود. بی‌سوادی دیواری بلند در برابر همه مسیرهای پیشرفت بود؛ دیواری که هر راه توسعه، عدالت، آگاهی و خودباوری را به بن‌بست می‌کشاند. از همین رو، نهضت پیش‌برنده انقلاب اسلامی، برای تداوم و تعمیق خود، به نهضتی دیگر نیاز داشت؛ نهضتی که راه را هموار، امن و روشن کند. این‌چنین بود که نهضت سوادآموزی با نگاهی عمیق و آینده‌نگر تدبیر شد.

هفتم دی‌ماه ۱۳۵۸، تنها یک تاریخ در تقویم نبود؛ روزی نو در حیات ایران بود. روزی که قرار شد نوروزِ دانایی به کوچه‌های یادگیری برسد و چراغ آموزش در خانه‌های خاموش روشن شود. فرمان امام خمینی(ره) در آن روز، دعوتی همگانی بود:"برای این امر لازم است تمام بی‌سوادان برای یادگیری و تمام خواهران و برادران باسواد برای یاد دادن بپاخیزند." دعوتی که مرزها را شکست و آموزش را از کلاس‌های محدود به گستره جامعه کشاند. از آموزش و پرورش تا نهادها، از شخصیت‌های حقیقی تا حقوقی، همه به میدان فراخوانده شدند تا به تعبیر امام، ایران را به صورت مدرسه‌ای درآورند.

امام چراغ را روشن کرد؛ چراغی که فقط برای خواندن و نوشتن نبود، بلکه برای دیدن، فهمیدن و انتخاب آگاهانه بود. امروز اما، در جهانی پیچیده‌تر و پرشتاب‌تر، سوادآموزی دیگر در حد الفبا و و خواندن و نوشتن و حتی بالاتر؛ مدرک دانشگاهی متوقف نمی‌ماند. اگر دیروز بی‌سوادی خواندن و نوشتن مانع پیشرفت بود، امروز ناآگاهی در عرصه‌های نو، همان نقش بازدارنده را ایفا می‌کند.

امروز باید از سواد رسانه‌ای سخن گفت تا حقیقت در هیاهوی بنگاه های خبرپراکنی بیگانه ساخته گم نشود؛ از سواد فضای مجازی تا انسان اسیر شبکه‌ها نگردد؛ از سواد هوش مصنوعی تا فناوری به ابزار سلطه بدل نشود؛ از سواد عبور از بحران تا جامعه در تلاطم‌ها فرو نریزد؛ از سواد مقاومت تا استقلال و هویت حفظ شود. و در یک کلام، باید به دنبال سواد زندگی بهتر در هر شرایطی بود.

نهضت سوادآموزی یک مأموریت تاریخی بود، اما مأموریتی پایان‌یافته نیست. این نهضت، امروز نیز باید با تعریفی نو و افقی گسترده‌تر ادامه یابد؛ همان چراغ روشن، اما با نوری فراگیرتر. زیرا ایرانی سرافراز، همچنان به مردمی آگاه نیاز دارد؛ مردمی که می‌آموزند، می‌اندیشند و آینده را می‌سازند. مردمی که بینا و خبیر و باسوادند و پشت دست ها را هم می خوانند. با سواد تمام ساحتی است که در همه عرصه ها می توان پرچم ایران را بلند کرد. چنین باد ان شاالله.

ب / شماره 5736 / یکشنبه 7 دی 1404 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041007.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم دی ۱۴۰۴ساعت 12:6  توسط غلامرضا بنی اسدی  |