|
چراغ دست امام(ع) است. راه هم همان است که به عنوان صراط مستقیم نشان می دهد. با تنظیم رفتار خود در این منهج است که به نتیجه می توان امید داشت. در ایام شهادت هادی امت باید در محضرشان به تعزیت نشست و به درس گرفتن برای بهزیستن برخاست چه امام هادی علیهالسلام، با نگاهی ژرف به روان جامعهها، معیاری بهدست میدهد که فراتر از توصیهای اخلاقی، یک نقشه راه اجتماعی است. آن حضرت میفرماید: هرگاه عدالت بر ستم غلبه دارد، بدگمانی حرام است مگر آنکه بدی آشکار شود؛ و آنگاه که بیداد غالب میشود، خوشبینی نیز بیدلیل روا نیست مگر آنکه نیکی اثبات گردد. این سخن، ترازوی دقیق سنجش «فضای عمومی» است؛ فضایی که میتواند جامعه را به آرامش برساند یا در گرداب سوءظن فرو برد. امروز، بیش از هر زمان، به انتخاب آگاهانه «اعتماد» نیاز داریم. اعتماد، نه سادهلوحی است و نه نادیدهگرفتن خطاها؛ اعتماد، تصمیمی اجتماعی است برای ساختن. جامعهای که اعضایش مدام به هم با تردید مینگرند، از درون فرسوده میشود. سوءظن، همان سم کشنده اما آرامی است که سرمایه اجتماعی را آرام، آرام تحلیل میبرد و رابطهها را به میدان دفاع و حمله بدل میکند. نگاه امام هادی(ع) ما را به این حقیقت رهنمون میشود که اگر بناست عدالت محور باشد، باید اصل را بر سلامت بگذاریم. جامعه سالم، با اعتماد زنده است. خانواده با اعتماد پا میگیرد، روابط اجتماعی با اعتماد معنا مییابد و در سطح کلان، پیوند ملت و حاکمیت نیز جز بر شانههای اعتماد استوار نمیشود. بیاعتمادی، هر سیاست درست را عقیم میکند و هر تصمیم سازنده را در هیاهوی تردید دفن میسازد. اعتماد، بستر آرامش است و آرامش، خاک حاصلخیز شکوفایی. استعدادها در سرزمین ناامن نمیبالند. نخبگی در فضای تنشآلود یا خاموش میشود یا مهاجرت میکند. ترس و التهاب، آتش به خرمن مستعدان میزند؛ امید را میسوزاند و آینده را خاکستر میکند. هیچ خانهای با خاکستر ساخته نمیشود؛ هیچ جامعهای بر ویرانه بیاعتمادی قد نمیکشد؛ و هیچ کشوری با سوختن سرمایه انسانیاش به توسعه نمیرسد. اگر میخواهیم بسازیم، باید پیش از هر چیز، فضا را امن کنیم؛ امن از سوءظن، امن از تخریب، امن از داوریهای شتابزده. اعتماد، یک فرمان یکطرفه نیست؛ پروژهای دوسویه است. هم مردم باید به یکدیگر و به ساختارها اعتماد کنند و هم حاکمیت با شفافیت، عدالت و پاسخگویی، این اعتماد را پاس بدارد. این چرخه، اگر به حرکت درآید، اطمینان خاطر میآفریند و اطمینان خاطر، موتور حرکت جامعه است. سخن امام هادی(ع) هنوز تازه و جامعه ساز است ؛ هشداری و امیدی همزمان. اگر عدالت را تقویت کنیم، بدگمانی را باید کنار بگذاریم. و اگر اعتماد را پاس بداریم، میتوانیم از دل دشواریها، آیندهای آباد بسازیم؛ آیندهای که بر خاکستر بنا نشده، بر آرامش و امید استوار است. ب / شماره 5734 / چهارشنبه 3 دی 1404 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14041003.pdf
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم دی ۱۴۰۴ساعت 12:11  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|