|
ما به جان در خاکِ ایران، خاکِ جمهوری اسلامی ایران ریشه داریم. بی ریشه ها را باد جا به جا می کند. این را به بنده خدایی گفتم که سرش پر خیال بود. خیال هایی که هیچ وقت پخته نمی شود. گفتم من اگر قلم به انتقاد می زنم برای تکاندن جامه نظام از غبار است. کسی چپ به این خاک نگاه کند خودمان خباری می شویم پر از خار و خاشاک در چشمش. مایی که دستان مان هنوز بوی باروت می دهد بلدیم کیسه های خاک سنگر مان را بچینیم. ما بچه های جبهه ایم که پس از چهاردهه هم با افتخار از لحظه به لحظه حضورمان در خط مقدم یاد می کنیم. حسرت ما اول جا ماندن از یاران شهید مان است و دوم این که چرا زمان نداشتیم که بیشتر همنفس شان باشیم. تندگویی های امروز مان هم میراث آنان است. فریاد مان هم به برکت غیرت آنان است. پیرو همان عهدی است که بستیم تا برصراط عدالت برای بهتر شدن زندگی مردم و تعالی اخلاق بکوشیم. امروز که قلم دست من است برایم حکم ابزار جهاد را دارد. مقدس است مثل تفنگ در روزهای جنگ. به او گفتم ما سرسختانه به دنبال کم کردن سختی زندگی مردم هستیم. هم سختی کم شود و هم عزت و عظمت ایرانی در افزایش باشد. به او که وضعیت امروز کشورهای عربی را به رخ می کشید و عکس برج هاشان را نشان می داد تاکید کردم که این های به هویی بند است و این بنا به سایه تکیه داده است. سراب هیچگاه آب نمی شود. آنان را اجازه بازی در شهرنئوم را داده اند تا سرگرم باشند و خودشان و فرزند نامشروع شان به کار توسعه شهرکهای علمی و فنآوری اند و به جایی رسیدند که به صورت غیرمستقیم، تمام زیرساختهای این کشورها را با شرکتهای غربی اداره و مدیریت میکردند! عرب ها را با خاموش کردن یک کلید زمین گیر می کنند. تنها کشوری که همچنان سر به آسمان می ساید ایرانِ شهیدان است. ایران قدرتِ خودساختهای است که تکیه بر میراث ایرانی-اسلامی خودش این قومِ عنود را ادب می کند. بله، آمریکا و رژیم جعلی آدم کش بسیار دوست دارند که ایران کشوری در تراز مصر، سعودی، عمان و عراق و امارات باشد، دوست دارند ایرانی هر چه باشد، خودش نباشد. این ها از آن خود کمال یافته ما می ترسند. از ققنوسی که از خاکستر هم برمی خیزد و سیمرغ وار خود را به قاف می رساند. ما مردان و زنانی که دیده نمی شوند اما دیده ها را به سمت ایران باز می کنند کم نداریم. در نبرد سرنوشت هم طرفی برنده و پیروز نهایی است که روی پای خود بایستد. راهش را خود انتخاب کند. عمقِ طولی و عرضی داشته باشند، عمقی به طولِ 7 هزار سال تمدن و تاریخ. به عرضِ معرف و شهادت. چیزی که صهیونیست ها و پدربزرگشان آمریکا و شرق و غرب از آن بی بهره اند. این طول و عرض، فقط به قامت بلند ایران ساز می آید، فقط ایران..... ب / شماره 5732 / دوشنبه 1 دی 1404 / صفحه 4 blob:https://web.eitaa.com/ba40ca40-53b7-4353-89a9-9fd8914e82b7
+ نوشته شده در دوشنبه یکم دی ۱۴۰۴ساعت 12:6  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|