|
گذشته، را باید گذشته دانست و گذشت. در آن بمانیم حکم مرداب پیدا خواهد کرد و ما را خواهد میراند. بپذیریم که دیروز، خوب یا بد گذشته است. عاقلانه است که به اکنون توجه کنیم. امروز روز دیگریست. جور دیگر هم باید مهندسی شود. باید آن را با شادی غنی سازی کرد. نه فقط برای خود که در گام اول، برای خانواده پس قدری شادی با خود به خانه ببر. بعد برای جامعه و تا وسعت می رسد جامعه اثر گذاری ات را توسعه بده. واقعیت تجربه شده می گوید شادی راه خانه ای، جامعه ای، کشوری را که یاد گرفت فردا با پای خودش می آید شک نکن! زیباترين صبحِ دنيا در چشمِ آدم هايى طلوع مي كند، كه دیروز را آرشیو کرده و صفحه روز نو را با بسم الله آغاز کرده اند. کسانی که دستِ اميد را می گيرند و پا به پاى تلاش و مهربانی هدف هايشان را دنبال می كنند. بی امید تلاش شکل نمی گیرد. بی تلاش هم امید جامه خیال می پوشد. خیال هم همیشه خالی است پس امید را با تلاش همراه باید کرد. آدم هایی موفق می شوند به فتح قله ها و رسیدن به هدف ها که هر صبح دیروزهای مبهم خود را در نامعلومترین جای کائنات دفن کنند و هیچ گذشتهی تلخی را به یاد نیاورند. به این باور راه گشا برسند که هر آدمی میتواند با هر صبح متولد شود. در هر روز می تواند یک "دوباره" را آغاز کند. رسم زندگی این است. کسانی که یاد می گیرند رفتارشان درس می شود برای دیگران. آن ها هم که رفوزه می شوند زندگی شان عبرت می شود برای مردمان. فاصله میان باختن و ساختن تنها یک کلمه است؛ خواستن. تو میتوانی با گره زدن خواستن به توانستن، زندگیت را به زیباترین شکل بسازی . این سکه البته روی دیگری هم دارد؛و میتوانی آن را با کج خلقیهایت بازی برده زندگی را هم ببازی.پس راه خود را درست انتخاب کن. جای درست بایست و لبخند بزن و بهترین زندگی را بساز. ساده زندگی كن اما ساده عـــبور نكن.از دنيايی كه تــنها يكبار تجربه اش مي كنی باید با دست پر عبور کنی. بدانیم که توشه ابدیت مان را در همین دو روز عمر و همین دنیا باید فراهم کنیم. پس عمر را حتی لحظه هایش را، ساعت را حتی ثانیه هایش را باید قدر دانست. با این نگاه می شود همه چیز را زیباساخت که سهم ما از زندگی زیبایی و سعادت است. بکوشیم با رسیدن به سهم خود روزهای بهتری رقم زنیم. ب / شماره 5720 / شنبه 15 آذر 1404 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040915.pdf
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم آذر ۱۴۰۴ساعت 12:5  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|