نامه نوشته‌ایم به همه نمایندگان شهرمان در باره لایحه حجاب. نوشته‌ایم به هر قیمت که شده باید اجرا شود. یکی پرسید: “هرقیمت؟” حتی اگر – در شرایط فعلی – قصه‌ای مثل ۱۴۰۱ ایجاد کند؟ گفت بله. “حتی‌تر” و بالاتر هم در کلام خود او بود البته نه به صراحت اما فحوای حرفش می‌فهماند که حتی اگر نظام با چالشِ وجودی مواجه شود.

از این جدیت که در کلام داشت، ترسیدم. معلوم بود که دوستان برنامه ها دارند. جمعه هم که خطبه‌های نماز جمعه را رصد کردم، ادامه همان خط خیلی پررنگ در خطابه‌های برخی حضرات به چشم می‌خورد. گویا صحبت‌های پیشینِ باهنر، کبریت به بشکه باروتِ درهم فشرده‌ای کشیده است که هر آن ممکن است منفجر شود. حالا در این انفجار معلوم است چه چیزی آوار می‌شود اما برایشان مهم نیست انگار.

با تحلیل برخی گفته‌ها می توان گفت و حتی به هشدار باید تصریح کرد که برخی افراد به رغمِ تفاوت ۱۸۰ درجه‌ای در نیت دارند همانی را آرزو می‌کنند که در پندار ضدانقلاب برانداز، شکل گرفته است. حالا آنان با تفکیکِ جمهوری اسلامی از ایران و اینان با تفکیک دولت از نظام. اما کیست که نداند، نتیجه یکی است. نه بین جمهوری اسلامی و ایران غیریت‌سازی می‌توان کرد و نه بین دولت و نظام. موشک‌ها و بمب‌های دشمن دقیقا در ایران منفجر شد. دقیقا مردم ایران را هدف قرار داد.

برنامه این نامه نویسان هم نه دولت که کلیتِ نظام را هدف می گیرد. فاجعه معلوم الحالِ ۷ دی ماه سال ۱۳۹۶- که از مشهد آغازشد- را به یاد داریم. اول با شعار علیه دولت آغاز شد اما به سرعت به هدفگیری نظام انجامید. اتفاقا شعارِ “رضا شاه روحت شاد” برای اولین بار در همین جریان فریاد شد. آن هم در حوالی حرم و مسجد گوهرشاد که هردوشان گلوله‌های پهلوی را بر در و دیوار خویش دیده است.

باری، نامه نوشته اند و برخی از نمایندگان هم قبل از نامه و بعد نامه خود میداندار ماجرا بوده اند. من از جدیدتی که در کلام این بنده خدا بود ترسیدم. برای نظام که در کلامِ امام خمینی(ره) در کلید واژه هایی چون «اهم تکلیف‌ها» و نیز «از بزرگترین واجبات» یا «از اهم واجبات» کدگذاری شده است. ترسیدم برای ایران که خدای نکرده باز زخم برندارد. آن هم در زمانی که زخم های دشمن و حسرت شهادت دانشمندان و سرداران ما هنوز تازه است.

انصاف نیوز / پنجشنبه 24 مهر 1404

https://ensafnews.com/615027/

Powered By
  BLOGFA.COM