پایان جنگ، به خاک فرصت تازه کردن نفس می دهد. خبرها از آتش بس در غزه " حکایت" دارند این هم یعنی خاک فلسطین، به فلسفه زندگی تنفس می کند. " روایت" های گوناگون هم-البته- در حال شکل گرفتن است. هرکس از زاویه دید خود بدان می نگرد و به زبان خود از آن می گوید و آن را به حساب موفقیت خود فاکتور می کند. به ویژه ترامپ که حسرت جایزه صلح نوبل را نفس می کشد. آنان که رسانه بیشتری دارند و بنگاه های فراوان تری در اختیار، جوری روایت می کنند که خودشان هم طرف پیروز باشند و هم طرفِ قهرمان. عمله های زبان به مزد صهیونیسم که "عبری" را با زبانِ" فارسی" تکلم می کنند هم برای موجودی جشن پیروزی گرفته اند که مجسمه جنایت است. یادشان رفته که این ددِ آدمی خوار چه اهدافی را سیاهه کرده بود تا روسفید بیرون آید از معرکه اما آیا جز کشتار دستاوردی داشت؟ نداشت. حتی یک اسیر خود را هم نتوانست- به دست خود- آزاد کند. نتوانست با اشغال خاک، خود را پیروز نشان دهد. نتوانست حریف را به صفر برساند. حالا دارد با همان حماسی مذاکره می کند که مرگ یکان به یکان شان را نسخه نویس کرده بود. نتانیاهو می خواست کلامِ معروفِ «گلداماییر» نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی در سال 1948، به واقعیت تبدیل کند. او زمانی كه فلسطینیان با آن شیوه وحشیانه از خانه و دیار خود آواره می شدند گفت:"بزرگترها می میرند و كوچكترها فراموش می كنند." اما تاریخ گواه است که چنین نشد. یحیی سنوار و محمد ضیف و بسیاری از قهرمانان طوفان الاقصی، سال ها بعد از گفته گلدامایر متولد شدند. اصلا بسیاری از مردان و زنان مقاومت که در این سال ها، کابوس صهیونیست ها شده اند، فرزندان سالها و دهه های بعد هستند. این یعنی خیالِ امروز صهیون هم نقاشی بر آب خواهد بود. به جرات می توان گفت، حتی اگر آتش بس دائمی هم باشد، حتی اگر نه تفنگ ها که سنگ ها را هم از غزه جمع کنند، باز هم فرزندان فلسطین دو چیز را فراموش نخواهد کرد. اول حق فلسطینیان بر زندگی بر خاکِ فلسطین را و دوم جنایت صهیونیست ها را. حتی اگر تبر هم به تن درخت بنشیند و تنه را بیندازد، پاجوش ها قد خواهند کشید، درخت خواهند شد و سایه خود را به فلسطین خواهند داد. باز این ماجرا تکرار خواهد شد چه تا اشغال و تحقیر و پدر کشی هست، مقاومت هم نو به نو جان خواهد گرفت و جوان خواهد شد. همین کودکانی که امروز در آتش بس، شادمانه پرچم می گردانند، فردایی که شاید دور هم نباشد، پرچمی را زیر پا خواهند انداخت که با ستاره شش پر فاصله دو خط آبی را پُر کرده است.به تامل نگاه کنید؛ آنچه در دست شان اهتزاز می یابد،پرچم فلسطین است، پرچمِ فلسطین!

ب / شماره 5677 / دوشنبه 21 مهر 1404 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040720.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM