نسبت ما با امامت چيست؟ قرارمان چه بود؟ به قاعده بايد "مامومِ" امام باشيم در زندگي اما رسم زندگي عملي ما مي‌گويد ماموم که نه، برخي هامان رفتاري داريم که "مامون" عنوان با مسمايي مي‌تواند باشد براي ما. واقعا نسبت ما به امام مان چيست وقتي کلام روشنِ حضرت حسن عسکري، عليه‌السلام، اين است که: "اِتَّقُوا ‌الله وَ كُونُوا زَيْناً وَ لاَ تَكُونُوا شَيْناً جُرُّوا إِلَيْنَا كُلَّ مَوَدَّةٍ وَ اِدْفَعُوا عَنَّا كُلَّ قَبِيحٍ؛ از خدا پروا نماييد و زينت و مايه سرافرازي ما باشيد نه مايه زشتي و سرافكندگي، همه دوستي را به سوي ما بكشانيد و هر زشتي را از ما دور نماييد." ما چه مي‌کنيم؟ رفتار ما چه زيبايي دارد که بخواهد بيننده را به سمت امام ما بکشاند؟ با خود صادق باشيم و صادق باشند کارگزاران حکومتي. برخي از ما که رفتارمان "آلبومِ شين" است. تک فرم‌هاي زين در ميان آن گم است. اين آلبوم شخصي نيست مثل "مجموعه عکس خانوادگي" که بگوئيم خوب قاب بندي شده است، کارنامه عملي ما در ساحت جامعه است. آيا در حوزه عمل خويش چنان رفتار کرده‌ايم که کافر اگر ديد، شوق مسلماني در سر بگيرد يا چنان است که مؤمن هم اگر بيند، به کفر ميل مي‌کند؟ مسئولان اقتصادي، تکليف‌داران معيشت و فرهنگ به خود چه نمره‌اي مي‌دهند؟ فکر مي‌کنند به قلم امام عسکري چند خواهند گرفت؟ سياستمداراني که زبانشان ميان راستي و ناراستي آمد و شد مي‌کند و فرقي نمي‌گذارد، رسانه داراني که به توليد دروغ و تهمت شايعه به جنگِ غير هم انديشان خود مي‌روند، تريبون داراني که کلام شان بذر تفرقه مي‌شود، فعالاني که با به فعليت رساندن بي‌انصافي، به اخلاق در جامعه شليک مي‌کنند، همه و همه چنان از زينت تهي هستند که جز مصداق "شينا" براي امامت نخواهند بود. بخوانيم ما و به ويژه بخوانند مدعيان دين‌داري و انقلابيگري، اين کلام راهنماي حضرت ابن الرضا، حسن عسکري را که مي‌فرمايد: "أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى‌الله وَ اَلْوَرَعِ فِي دِينِكُمْ وَ اَلاِجْتِهَادِ لِلَّهِ وَ صِدْقِ اَلْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ اَلْأَمَانَةِ إِلَى مَنِ اِئْتَمَنَكُمْ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ؛ شما را سفارش مي‌كنم به رعايت تقواي الهي، پيشه كردن پارسايي در دين خود، كوشش بسيار براي خدا، راستگويي، امانت پردازي به كسي كه چيزي به شما سپرده خواه نيكوكار باشد و خواه بدكار." حالا انصاف دهيم اگر متر و معيار اين کلام باشد – که هست- ما چه جايگاهي خواهيم داشت در فهرست عاملان به آن؟ تکريم امامت فقط در ساحت شعر و شعار و خيابان آرايي و مداحي نيست. در عمل بايد باشد. بايد رفتار ما پيشران باور و ايمان ما باشد نه اين که کفر را در پوشش ايمان معنا دهد...

جمهوری اسلامی / شماره 13194 / چهارشنبه 9 مهر 1404 / صفحه 3 / خبر

blob:https://web.eitaa.com/2b424a5c-7894-4a47-9759-cb84603a9a53

Powered By
  BLOGFA.COM