رستم هرگز نمی میرد. رسم پهلوانی ماندن است نه مردن. شغاد بدطینت و نابرادر، رستم را به چاه نیزه کار انداخت اما رستم نمرد. تیغ و تیرها و نیزه ها، فقط جسمِ او را هزار پاره کرد اما رستم بزرگتر از آن است که بمیرد. او روحی است که در کالبد پهلوانی و قهرمانی ایران جاری است. او زنده است و هنوز هرجا دشمنی به ایران چپ نگاه کند، تیر در کمان می کند و آن چشم شور را نشانه می گیرد. او را در هیئت فرزندان خاکی پوش و سبز پوش وطن می بینیم که در برابر دنیای باطل، سینه سپر کرده اند. او را در هیئت قاسم سلیمانی تجربه کردیم. در شکوه نصر الله هزار بار خواندیم و در سیمای باقری و رشید و حاجی زاده و سلامی قاب کردیم. رستم نمی میرد. این را به تکرار می گویم تا گواهی دهم که در باور ما سلیمانی و نصر الله همچنان زنده اند. وقتی خاک را قدم شمار می رفتند و در آغوش خطر بودند مرگ شان را باور نداشتیم الان که در شولای شهادت، روئین تن شده اند به هزار قطع و یقین می گوئیم زنده اند. یانکی تاجر مرگ و صهیونیست تروریست، نمی توانند این آفتاب های درخشان را خاموش کنند." انا علی العهد" فقط حرف شهید سید حسن نصرالله نبود که به رسمِ حزب الله و همه جریان مقاومت تبدیل شده است. ما بر عهد ازلی عشق استواریم حتی اگر قرار باشد " رکعتان" ی" فی العشق" بخوانیم که" لا یصحُّ وضوئهما الّا بالدّم". ما در اقتدا به نصرالله و سلیمانی هر روز آن رکعتان را اقامه خواهیم کرد. این اقامه است که قیامت به پا می کند در جهان والا از قرآن بی معرفت که داعش می روید و از نماز بی ولایت شیوخ شکمباره عرب به پیمان با صهیونیست ها می روند. راهی که به جهنم ختم می شود در هر دو دنیا. ما اما با عهد بر ادامه راه سلیمانی و نصرالله، هم دنیا را از جهنم حضور دشمن پاک می کنیم و هم بهشت را با انفاس قدسی شهیدان مان شکل می دهیم. دولت ظهور، دولت شهیدان است. شهدانی که هرگز جز به پیروزی پرچم نمی افرازند. البته راه سخت است اما ما در قرآن خوانده ایم:" أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ؛ آیا پنداشته اید در حالی که هنوز حادثه هایی مانند حوادث گذشتگان شما را نیامده، وارد بهشت می شوید؟! به آنان سختی ها و آسیب هایی رسید وچنان متزلزل و مضطرب شدند تا جایی که پیامبر و کسانی که با او ایمان آورده بودند [در مقام دعا و درخواست یاری] می گفتند: یاری خدا چه زمانی است؟ [به آنان گفتیم:] آگاه باشید! یقیناً یاری خدا نزدیک است."

ب / شماره 5665 / دوشنبه 7 مهر 1404 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040707.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM