|
نادانی از جمله مصائبی است که شبکه مصیبت های در تکرار را با خود دارد. وقتی سفره خود را باز کند، سفره سلامت و سعادت را جمع خواهد کرد. زیبا می گفت ظریفی که ما همیشه در نادانی به سر میبریم و این نادانی باعث میشود غمگیــــــن، ناسپـــاس و عجــــــــول باشیم. هرکدام از این خصلت ها هم کلی مشکل دیگر ایجاد می کند. همین خط به موازات نادانی با تولد مشکل ادامه می یابد. ما چون نمیدانیم چه شده الکی شـــــــلوغش میکنیم. از هیچ چیز لــذت نمیبریم حتی زیبایی هایی که یک جلوه اش دیگری را غرق شادی می کند. ما اما فقــــط به امید روزی که هیجـانانگیــــز باشد و کیلوکیلو لبخنـــــد برایمان بیــــــاورد مینشینیم. اما چنین روزی از راه نمی رسد. روزهای خوب ساختنی است نه یافتنی. ما این را نمی دانیم و پی ساختن هم برنمی خیزیم. همچنان می نشینیم. برای آدم نشسته هم جز نشتِ پندارهایش اتفاقی نخواهد افتاد. ما گرفتار نادانی هستیم. خوبی ها را و زیبایی ها را حس نمی کنیم. قصه پر غصه ما همان است که در کلامِ" الیزابت استروت" روایت می شود:" بیشتر مردم وقتی بهـتـرین روزهای عمــــــرشان را میگذرانند، نمیدانند که دارند بهتـــرین روزهای عمــرشان را میگذرانند." که اگر می دانستند آن را بهتر قدر می نهادند. اصلا هر روز می تواند بهترین روز مان باشد. یک اصلا دیگر؛ اصلا باید بهترین روز زندگی ما باشد. ما نسبت به هر روز در تقویم حیات مان مسئولیم. این کلام پند آموزِ لقمان حکیم است که تاکید می کند:" يا بُنَىَّ... وَ اجْهَدْ اَنْ يَكونَ الْيَوْمُ خَيْرا لَكَ مِنْ اَمْسِ وَ غَدا خَيْرالَكَ مِنَ الْيَوْمِ فَاِنَّهُ مَنِ اسْتَوى يَوْماهُ فَهُوَ مَغْبونٌ وَ مَنْ كانَ يَوْمُهُ شَرّا مِنْ اَمْسِهِفَهُوَ مَلْعونٌ؛ فرزندم بكوش تا امروزت بهتر از ديروز و فردايت بهتر از امروز باشد، كه هر كس دو روزش برابر باشد، زيانكار است و هر كس امروزش بدتر از ديروزش باشد،از رحمت خدا دور است." این رسم الخط حکیمانه به ما درس می دهد که باید رسم زندگی را چنان سامان دهیم که هر روز مان بهترین باشد. نه تنها بهترین که باز بستر ساز فردایی که حتما از امروز بهتر باشد. برای تجربه ای چنین نیکو و سودمند باید بر نادانی غلبه کنیم. دانایان اند که می توانند به سوی بهتر شدن گام بردارند..... ب / شماره 5656 / چهارشنبه 26 شهریور 1404 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040626.pdf
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم شهریور ۱۴۰۴ساعت 10:49  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|