|
ما به بازخوانی خویش و رفتار خود نیاز داریم. باید بنشینیم و با خودانتقادی، به راه هایی برسیم که بن بست ها را بشکند. درهای بسته و کوچه های دیوار شده را باز کند. باید باخود سنگ ها را وابکنیم چه واقعیت هایی که تجربه می کنیم همین را می گویند که استاد صفائی حائری در کتاب " جمع ها و حاصل جمع ها" دردمندانه بیان می کند:" در جمعها حضور داريم، ولى مشكل بچههايمان حل نمىشود... فقط دور هم جمع مىشويم و مىرويم؛ درحالىكه اهلبيت (عليهمالسلام) گفتند: در جمعهاى شما، مشكلات شما با برخوردهايتان حل مىشود، دلهايتان زنده مىشود. اما..." اما در جمعهای ما اين دلهای مرده، زنده که نشده، هيچ، اصلاً فكرها هم روشن نشده و جرقهاى نخورده است. معلوماتى انباشته شده كه فردا و پسفردا به تمسخر گرفته مىشود و كنار مىرود." ما باید بتوانیم، برای احیای خویش و احیای هم نشینان خود چاره ای بیاندیشیم. به نظر اولین قدم اینجا "انس است" مانوسیت است چه" اين بچهها اُنس مىخواهند، برخورد مىخواهند، فعاليت مىخواهند. اين زندگى شتاب دارد و خواهوناخواه روال زندگىشان يك چيز ديگر مىشود. كسى هم كه مىخواهد اين چيزها را در برخورد مراعات كند، مىگويند اينها خلاف اخلاق اسلامى است! اينها كه چنين مىگويند، اسلام را نمىفهمند، از اخلاق شناخت ندارند؛ وقتى درد ندارند، اصلاً دين ندارند..." درد که آمد، دین هم ظرفیت ها را فعال می کند. در حرکت است که خوب از بد بازشناخته می شود و الا در رکود و سکون، آب هم می گندد. باید حرکت کنیم. دست دیگران را هم بگیریم. باید توجه داشته باشیم که" ما با جبرئيل و اسرافيل كه قاطى نمىشويم؛ ياران و دوستانمان هم كه از بهشت نمىآيند؛ از بين همين آدمها بايد يار انتخاب كنيم و حركت كنيم. آدمى ... که شاید صد فجور داشته باشد. آيا بايد رهايش كنيم يا بايد با او برخورد داشته باشيم؟ " قطعا باید با برخورد درست راه درست را به او بنمایانیم. باید دوستی را زندگی کنیم تا دیگران هم به این راه بیایند. اخلاق یعنی این. نه این که صرفا در عبادات و مناسک بمانیم. نظام اخلاق دینی بر رفتار درست است. بر خوبی و خوبی کردن است. تمرین کنیم.... ب / شماره 5648 / شنبه 15 شهریور 1404 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040615.pdf
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم شهریور ۱۴۰۴ساعت 12:22 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
