ما هرکداممان آینده را از نگاه خویش مبینیم. با همین نگاه حد و مرز برایش در نظر می گیریم. این حد و مرزها را هم با وجبِ خود مان اندازه می گیریم. به همین خاطر است که شاهد گونه گونگی در نظام های تربیتی هستیم. خداوند درجات آیت الله صفائی حائری را مضاعف فرماید که نکته بینانه بیان می کرد این تجربه زیسته هگانی را؛" هركس افراد تحت اختيارش را براى محيطى كه در نظر دارد، تربيت مى‌كند؛ من فرزندم را براى خانه‌ام، استاد، شاگردش را براى جامعه‌ محدودش و يك دانشمند، انسان را حداكثر براى اين زمين و براى هفتاد سال زندگى، تربيت مى‌كند و بر طبق شرايط موجود، بارور و شكوفايش مى‌سازد." نتایج هم – معمولا- همراستا با این کنش است اما آیا این می تواند نهایت یک نظام تربیتی باشد؟ قطعا خیر چون" انسان{فقط} فرزند خانه و جامعه و حتى دنياى محدود و سرزمين خاكى نيست." او نیامده تا در این قاب های هرچند بزرگ، محصور و محدود شود. واقعیت همان است که استاد تبیین می کرد؛" انسان سرمايه‌هاى زيادترى دارد. انسان فرزند تمام هستى است و تا بى‌نهايت راه در پيش دارد. لذا بايد طورى تربيت شود كه در تمام اين عوالم و در تمام اين مسير بتواند چه بكند و چگونه بماند و چگونه برود..." او باید ابدیتِ خویش را هم درست تبیین و تعریف کند. با معرفت تمام، تمامی خویش را برای همیشه بارورسازد. هرجا که کوتاهی کند، ضرر زیاد خواهد کرد. نه به اندازه روزهای معدودِ این عمر محدود بلکه به اندازه ابدیت خویش. هرجا گرفتار غفلت شد هم باز در همین معادله باختش سنگین خواهد شد. شاید بتوان به این مثل توجه داد که فرد در یک حادثه بینایی، یا شنوایی یا دست و یا پای خود را از دست می دهد. این "ازدست دادن" فقط برای همان روز نیست که همه عمر باید هزینه آن غفلتی را بپردازد که او را در یک لحظه گرفتار کرده است. در نظام تربیتی هم ما همیشه باید نتایج رفتارها را تحمل کنیم. لذا باید هوشیار باشیم و به این واقعیت واقف باشیم که" انسان به‌گونه‌اى تربيت مى‌شود كه با قانون‌هاى حاكم بر اين عوالم درگير نشود و به‌گونه‌اى تربيت مى‌شود كه استعداد و سرمايه‌هايش در تمام اين عوالم كارگشا باشند." به دیگر عبارت، فرزند هستی در خویش هسته هایی دارد که باید آن را غنی سازی کند و به شکافت برساند تا انرژیی در او آزاد گردد که او را به آزادی و آزادگی در نظام عبودیت برساند. این گونه می شود "همیشه" را همراه شد....

ب / شماره 5647 / چهارشنبه 12 شهریور 1404 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040612.pdf

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم شهریور ۱۴۰۴ساعت 12:15  توسط غلامرضا بنی اسدی  |