دنیا عالمِ تاثیر و تاثر است. ما هر کداممان در گذر زندگی هم اثر می گذاریم و خط رفتارمان بر صحیفه زمان می ماند و هم اثر می پذیریم و خط گفتار و کنش دیگران در دفتر زیست ما رقم می خورد اما کسانی هم در زندگی ما هستند که- به هر دلیلی- تاثیر بیشتری از آنها می گیریم و تاثیر بیشتری روی آنها می گذاریم .برای این ها باید حساب جداگانه باز کرد. گاه خودمان را با آن ها مقایسه می کنیم و ممکن است در یک یا چند مورد خودمان را بهتر ببینیم ؛ مثلا من با گذشت هستم ، مهربان هستم ، دست خیر دارم و... ممکن هم هست حس کنیم گاهی در برابرشان کم می آوریم. آنان مدیر تر، مدبرتر و سازنده تر هستند اما بدانیم که ما می توانیم کامل کننده ای برای هم باشیم. ما اگر به هم رسیده ایم. اگر مواجهه هامان تکرار و فرایند تاثیر در افزایش است شاید یکی از دلایلش این باشد که خدا ما را سر راه هم قرار می دهد تا اتفاقی مبارک برای خود و دیگران رقم زنیم. شاید بتوان به قصه "کارما" هم پرداخت. به هر حال خواندن نگاه و تجربه زیسته دیگران هم می تواند تامل برانگیز باشد. در این پندار، اگر (من ) انسان خوبی هستم ،به این معنی است که ( او ) کارمای خوبی داشته که یک انسان خوب سر راهش قرار گرفته و اگر ( او ) خیلی خوب نیست یعنی ( من ) کارمای شایسته ای ندارم که او سر راه من است . این را در کلام حکیمانه مولوی بزرگ هم می شود در این حکایت سراغ گرفت که می گوید:" این جهان کوه است و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صدا" و توجه می دهد که ما بازخورد رفتار خویش را می بینیم. از سوی دیگر این هم می تواند بهرمند از حقیقت باشد که انسان های آیینه همدیگرند ؛ ظاهر خودت را در آیینه شیشه ای می بینی ، اما درونت را باید در آیینه دیگران ببینی . صفات آنکس که روبروی تو است انعکاس درون خودت است ! اگر ناخوش است و ناخوشایند رفتار می کند، خود را اصلاح کن. با شکستن آینه، هیچ کجیی راست نمی شود. همان که از قدیم به ما تعلیم کرده اند راه نجات است؛ آینه چون نقش تو بنمود راست / خود شکن ،آیینه شکستن خطاست.....

ب / شماره 5637 / یکشنبه 26 مرداد 1404 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040526.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM