همه ايران غيرت دارد روي کلمه واجب الاحترامِ "شهيد". همان‌طور که شهيد غيرت داشت روي "همه ايران". کلمات از گلوي قلمم مي‌جوشند وقتي کسي اين نام متعالي را به حساب و کتاب‌هاي جناحي و سياسي مي‌آورد. غيرت مي‌ورزند کلمات وقتي کسي بخواهد از اين مفهوم متعالي، سنگ بسازد براي شکستن سر رقيب. اين موضوع براي من خيلي کلان‌تر از آن است که بخواهم در موضوع دعواي فلان استاندار و نماينده مجلس آن را محدود کنم. من با شهدا زيست کرده‌ام. مي‌دانم نگاه‌شان چه بود. مي‌دانم بر احکام اسلام به تمامه غيرت داشتند نه اين که فقط به حجاب حساس باشند اما به اختلاس و رانت خواري و جناح بازي بي‌توجه باشند. اگر در وصيت نامه‌هاشان از اين مسائل کم پرداخت شده و يا اصلا نامي به ميان نيامده از سر بي‌توجهي نبوده است بلکه چون در آن زمان اين پديده‌هاي شوم به اين فراواني وجود نداشت به حساب هم نمي‌آمد. آن زمان حداقل‌هاي موجود ميان همه مردم تقسيم مي‌شدند. کسي سفره‌اش از نان خالي نمي‌ماند تا هزينه بوقلمون سفره فلاني شود. 450 گرم روغن نباتي ماهيانه به همه مي‌رسيد. يک کيلو و 200 گرم قند و شکر هم نمي‌گذاشت کسي چايش را تلخ بخورد. مردم از همين حداقل هم مي‌زدند و به جبهه هديه مي‌کردند. مثل حالا نبود که برخي‌ها هزينه نگهداري حيوان خانگي‌شان، از خانه و زندگي چند نفر بيشتر باشد. اين گونه نبود که برخي‌ها با اولين عطسه براي درمان راهي ينگه دنيا شوند و برخي در کمبود دارو به نبود زندگي برسند. مطمئن باشيم که اگر شهدا امروز برخيزند، اول يقه خود مارا خواهند گرفت که چرا عدالت به اين وضعيت افتاده است؟ چرا ارباب سياست براي رسيدن به قدرت مقدسات را حراج مي‌کنند؟ ما را به ديوار مي‌کوبيدند که چرا بلد نيستيد با هم حرف بزنيد؟ چرا نمي‌توانيد حرف هم را بشنويد؟ اصلا چرا از دعوا‌هاي سياسي‌تان نمي‌کاهيد تا وقت داشته باشيد براي معيشت مردم کار کنيد؟ درست که خودتان کيفتان کوک و سفره تان گسترده و آب تان سر و نان‌تان گرم است اما براي مردم چنين نيست. تا وقتي هشتِ جماعت گروي نه شان باشد، تازماني که سفره‌شان آباد نشود، تا فقر در آرزوهاشان بدود، اگر کفر نورزند، بايد دست شان را هم بوسيد. مگر نه اين که رسول اکرم الهي(ص) مي‌فرمايند: "كادَ الفَقرُ أن يَكونَ كُفرا؛ فقر، انسان را در آستانه كفر قرار مي‌دهد." گرفتار کفر نسبت به احکام ايمان چه خواهد کرد؟ آقايان مدعي! معيشت مردم را درست تدبير و تامين کنيد، مردم بين مبدا و معاد، راه خود را به درستي خواهند پيمود. وقتي تندباد فقر و ناترازي در کوچه‌ها مي‌پيچد، معلوم است چه خواهد شد. لطفا به احترام شهدا براي بهتر شدن زندگي مردم کار کنيد. شهدا فقط براي حفظ حجاب جان ندادند. قرار بود جهان‌مان از روح ايمان سرشار شود. کوچک نکنيد عظمت شهدا را....

جمهوری اسلامی / شماره 13159 / شنبه 25 مرداد 1404 / صفحه 3

blob:https://web.eitaa.com/20be5b6c-57d4-4e03-b1fc-1afa09c0286e

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم مرداد ۱۴۰۴ساعت 12:58  توسط غلامرضا بنی اسدی  |