دشمن را باید شناخت. دقیق هم باید شناخت. این گام نخست غلبه بر اوست. به ویژه دشمنِ ما که با ترکیبی از انواع مواجهه به میدان آمده است. کوتاه نگری است اگر ماهیت دشمنی صهیونیستی را تنها در جنگ نظامی و حتی اشغال سرزمینی و یا تحمیل قراردادهای امنیتی خلاصه خلاصه ببینیم. بخش مهمی از فعالیت‌های رژیم صهیونیستی و اتاق‌های فکر وابسته به آن، معطوف به عملیات روانی، القای ناامیدی، بی‌اعتمادی اجتماعی، وارونه‌نمایی واقعیات و تزریق شبهه‌های خزنده در سطح افکار عمومی جوامع هدف، به‌ویژه ایران است. به رغم پیچیدگی شگرد ها، نقشه دشمن اما برای ما روشن است؛ اگر نمی‌توانند در میدان پیروز شوند، باید «ایمان» و «اعتماد» مردم را هدف بگیرند. آن‌ها فهمیده‌اند که ایران با تکیه بر مردم ایستاده است. پس هدف‌شان مردم‌اند؛ نه فقط با گلوله، بلکه با روایت‌های تحریف‌شده. با تولید ناامیدی. با توسعه و تعمیق یاس از آینده. با هرچه که توان مردم و اتحاد ملی را بفرساید. برای باند جنگ زیستِ صهیون، نه صلح که حتی آتش بس هم معنا ندارد. آنان حیات خود را در جنگ و آرامش خود را در آرامش سوزی دیگران تعریف کرده اند. به همین خاطر است که اگر از جنگ با حماس فارغ شوند، تفنگ های خود را به سوی لبنان می گیرند. در هماوردی با ایران کم بیاورند، پنجه در یقه سوریه محکم می کنند. این هم که به پایان برسد به هر شکلی، شکلی دیگر از جنگ و تعدی را در گوشه ای دیگر از منطقه پی خواهند گرفت. بدانیم که تا این استخوان لای زخم باشد، امید بهبود نباید داشت. تا کبریت دست این قوم آواره است، آتش هم هست. اینجا خاموش شود جای دیگری سربرخواهد داشت. حتی اگر همه آتش ها خاموش شود باز در ذهن مردم آشوب خواهند کرد. در شرایط حاضر هم دیگر نبردها محدود به مرزهای فیزیکی نیست. فرامرزی می جنگند. همان طور که به کشتِ فزامرزی توجه دارند به جنگِ فرامرزی هم می کوشند. وضعیتی چنین است که ایجاب می کند هوشیارتر از همیشه برای مقابله آماده باشیم. اولین قدم هم شناخت همه جانبه است. . ملتی که با چشم باز، دست‌های پشت پرده را بشناسد، فریب ظاهر فریبنده می تواند مچ دشمن را چنان بتاباند که دستش برای همه رو شود.....

ب / شماره 5620 / چهارشنبه 1 مرداد 1404 / صفحه 3

+ نوشته شده در  جمعه سوم مرداد ۱۴۰۴ساعت 12:16  توسط غلامرضا بنی اسدی  |