این دوران، پسا جنگ نیست. پساآتش بس است در حوزه نظامی اما دورانِ جنگ است در دیگر میدان ها. یک جنگِ تمام عیار در عرصه اقتصاد، فرهنگ، امنیت و مهمتر از همه شناخت. هرکس اندکی تامل کند خواهد فهمید که ما همین الان در میانه یک جنگ با میادین وسیع درگیری هستیم. این زمانی سخت تر می شود که ببینیم بر خلاف جنگ نظامی که صفر تا صد فرماندهی آن مشخص است، اینجا با چالش های ادراکی هم مواجهیم. گاهی رفتار ما همان می شود که دشمن می خواهد. تیشه ای که برداشته ایم، بر پای خودمان فرود می آید. باری آتش جنگ فروخفته است اما ما مستقیم واردِ به خاکستری جنگ شده ایم. در این منطقه ظاهرا حالتی میان جنگ و صلح است؛ از بمب و آتش و حتی ترور فیزیکی خبری نیست اما خصومت، گسترده تر از پیش ادامه دارد، در شکل و بهتر بگویم اشکالی که پیچیده‌تر و خطرناک‌تر از جنگ مستقیمِ نظامی است.

دشمن در این فاز ماشه را نمی فشارد. حتی به سربازان خسته از جنگِ خود هم" راحت باش" می دهد اما ما را "راحت" نمی گذارد بلکه با ابزارهایی مثل جنگ روایت‌ها، فعال‌سازی تروریست‌های مجازی، ایجادِ ناآرامی روحی و روانی عمومی و آشوب هدفمند در هرجا که بتواند و تعرضات محدود، حمله می‌کند. می کوشد کاری که با جنگ نظامی نتوانست به انجام برساند در این میدان بدان برسد.

خطرناک‌ترین اشتباه، تصور پایان جنگ و استقرار صلح است. این که گمان کنیم دشمن همه طومار بلند خود علیه ما را به همین چند خط بمباران و ترور، خلاصه کرده و به دستاوردی در حدِ" هیچ" راضی است. حال آنکه با شناخت تاریخی از دشمن می توان به صریح ترین کلمات نوشت که او نه تنها به هیچ قانع نمی شود که "همه چیز" را می خواهد. این هم یعنی حتی اگر جبهه عوض شود، باز هم جنگ باقی است. در این مرحله است که هوشیاری و آمادگی مسئولان و جامعه باید چند برابر شود. برای پلن های متعدد او، به همان تعداد برنامه جامع تعریف شده داشته باشند. به این هم بسنده نکنند بلکه علاوه بر واکنش برای کنشگری دشمن شکن هم طراحی کنند. ماندن در مرحله پدافند روحیه ها را دچار فرسایش می کند. آفند اما برگ برنده ای است که شانس برد را افزایش می دهد. به این مهم باید توجه داشت و در میدان نبرد با هوشیاری، تک را جایگزین پاتک کرد. میدان اقتصاد و فرهنگ و اجتماع و... باید شاهد روکردن برگ های برنده ما باشد.

ب / شماره 5615 / چهار شنبه 25 تیر 1404 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040425.pdf

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم تیر ۱۴۰۴ساعت 11:5  توسط غلامرضا بنی اسدی  |