گاهی ناآرامی هایی هست که مقدمه آرامش را فراهم می آورد. همیشه این طور نیست که از ناآرامی یک ضدارزش بسازیم که آتش به ارزش آرامش می زند. علامه شهید مرتضی مطهری، در نگاهی که شناخت را توسعه می دهد می نویسد:" شک، ناآرامی است، اما هر آرامشی بر این ناآرامی ترجیح ندارد. حیوان شک نمی‌کند، ولی آیا به مرحله ایمان و ایقان رسیده است؟! آن نوع آرامش، آرامش پائین‏ شک است، برخلاف آرامش اهل ایقان که بالای شک است." معلوم است که آرامشی چنین نه تنها ارزش ندارد که در ساحت انسانی، ضدارزش هم شمرده می شود. استاد با توجه دادن به این نکته در صفحه 14 کتاب عدل الهی تصریح می کند:" بگذریم از افراد معدود مؤید من عند اللّه، دیگر اهل ایقان، از منزل شک و تردید گذشته‏‌اند تا به مقصد ایمان و ایقان رسیده‌اند. " در این نگاه، شک، مقدمه یقین است. صفحات اول کتابی است که چون به آخر رسد ارزش انسان را صد چندان می کند. به شک نباید با دیده تردید افکنی صرف نگاه کرد بلکه باید از آن فرصت ساخت برای رسیدن به یقین. این جاست که دیگر فراز به قلم در آمده استاد معنا پیدا می کند؛" پس صرف اینکه عصر ما عصر شک است نباید دلیل بر انحطاط و انحراف زمان ما تلقی شود. مسلّما این نوع از شک، از آرامش‌های ساده‏ لوحانه‏ای که بسیار دیده می‌شود پائین‏تر نیست." که باید بالاتر هم باشد چه می تواند و باید انسان را به مراحل بالاتر ببرد. البته" آنچه می‌تواند مایه تأسف باشد این است که شک یک فرد، او را به سوی تحقیق نراند؛ و یا شکوک اجتماعی، افرادی را برنیانگیزد که پاسخگوی نیازهای اجتماع در این زمینه بوده باشند." این جاست که شک می شود کبریت برای روشن کردن آتشی که خام را پخته نمی کند بلکه می سوزاند. می سوزاند بی آن که ساختنی در پی داشته باشد. باید شک را با طراحی پرسش هایی به مسیری تبدیل کرد که انسان را به یقین می رساند. آن وقت آرامشی روزی انسان خواهد شد که بستر ساز موفقیت های تمام ساحتی و سعادت ابدی می گردد.ما به چنین آرامشی نیاز داریم. آرامشِ پساشک نه از گونه ای که در بی خبری، سهم دیگر جانداران می شود.....

ب / شماره 5615 / چهار شنبه 25 تیر 1404 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040425.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM