|
خبر ها هم خود سر در گم شده اند این روز ها. عوض این که آگاهی بدهند، گیجی را افزون می کنند؛ صبح حمله سنگین به لبنان، ظهر انتشار خبر آتش بس احتمالی در غزه، شب حمله سنگین به یمن! واقعا چه می توان گفت جز این که دشمن ما زاده ابلیس است و ابلیس وار خدعه می کند. جز این که شیطان هم باید پیش دست این "ابرابلیس" ها باید درس بگیرد. ما اما باید حواسمان تمام ساحتی جمع باشد. بدانیم و به دیگران هم بگوئیم که نه چنگ و دندان نشان دادن و نه دراز کردن دست گفتگو و مذاکره برایش موضوعیت دارد. آنچه اصل است رسیدن به هدف شان است. دست یافتن به منافعی که از هر راه می خواهند بدان برسند. هر کاری هم که می کنند فريب است و نیرنگ و باز هم فریب است و نیرنگ. ساده نباید گرفت ماجرا را. نه تنها باید دو چشم را مدام باز نگه داشت که صد جفت چشم دیگر را هم باید به کمک گرفت. دشمن به حیله دستی توانا دارد. این را به دیگران هم باید تاکید کرد به ویژه کسانی که می پرسند راهکارِ مواجه چیست!؟ بدانیم و بگوئیم و عمل کنیم که در مقابل بازی او باید بازی کرد، فریبش را با فریب و صلحش را با جنگ و جنگش را با صلح به بازی گرفت! این جوری می شود بازی اش را به هم زد. وقتی فکر می کند برای صلح می روی باید حمله کنی و گاهی در میانه حمله به بازی مذاکره بنشانی اش. باید محاسبات ذهنی اش را فی الجمله به هم بریزی، باید غیرقابل پیش بینی رفتار کنی. هرگز نباید بتواند دستت را بخواند. چنین شود دستت را پر خون خواهی دید. ما هم – البته- حواس مان هست. هم در میدان و هم در دیپلماسی . هم در رسانه و هم در کف جامعه. تا الان هم نشان داده ایم "بدل کارانِ ماهر" ی هستیم. اگر نه این بود آنان برنامه خود را خط به خط هم در ذهن و هم در زمین مردم پیاده می کردند. ما از پشت میز مذاکره که بمباران شد به میدان آمدیم. چنان جواب دادیم که میز مذاکرا بازسازی نشده، دست از ماشه برداشتند. ما اما باز دست برماشه داریم. فریب نمی خوریم. دشمن باید ضرف خود را از این متاع پُر کند. همه با هم می مانیم و ناکامی را به اسم خصم سند می زنیم. تاریخ این را شهادت خواهد داد که ایران بود که خانه خصم بداندیش را و طرح های شیطانی اش را یک جا ویران کرد..... ب / شماره 5613 / دوشنبه 23 تیر 1404 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040423.pdf
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم تیر ۱۴۰۴ساعت 15:33  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|