همیشه به وحدت ملی می توان اقتدار سازی کرد اما در در روزگاری که ایران با چالش‌های گوناگون داخلی و خارجی روبه‌روست، بیش از هر زمان دیگری نیازمند وحدت ملی هستیم. وحدتی ریشه‌دار، آگاهانه، و نه شعاری؛ وحدتی که میان مردم، نخبگان، و حاکمیت پلی بسازد تا کشتی ایران از میان طوفان‌ها عبور کند. این وحدت فراتر از واجب ملی یک واجب شرعی هم هست چه تا وقتی پرچم جمهوری اسلامی ایران در اهتزاز است، لوای دین هم برافراشته می ماند. اما اگر – خدای نکرده- بتوانند این پرچم را بیاندازند، دین هم به چالشی خواهد افتاد که نجات از آن معلوم نیست ممکن باشد. دشمن هم هر دو را هدف گرفته است. می داند که هر کدام را بزند دیگری هم می افتد. فقط هم جنگ سویه و رویه نظامی ندارد که امروز دشمنان ایران، به‌ویژه صهیونیسم جهانی، با ابزار رسانه، عملیات روانی، و تحریک ناراضی‌گری، در پی آن هستند که بزرگ‌ترین سرمایه ملی ما یعنی «اعتماد و انسجام درونی» را تضعیف کنند. آن‌ها می‌دانند ایران را نمی‌توان با جنگ مستقیم شکست داد، اما اگر ایرانیان را به جان هم بیندازند، خود کشور از درون تحلیل می‌رود.

در چنین شرایطی، تخریب دولت، بی‌اعتبار کردن نهادهای حاکمیتی، و ترویج بدبینی و اختلاف در جامعه، خواه آگاهانه باشد یا ناآگاهانه، چیزی جز بازی در زمین دشمن نیست. این‌ها تیرهایی‌اند که از کمان رسانه‌های صهیونیستی و اتاق‌های فکر آن‌ها رها شده‌اند، اما متأسفانه گاه به دست برخی در داخل هم به هدف می‌خورند.

نقد منصفانه، دلسوزانه و مشفقانه همیشه لازم است، اما مرز باریکی میان نقد و تخریب وجود دارد. مرزی که اگر نادیده گرفته شود، به جای اصلاح، کشور را وارد گرداب بی‌ثباتی می‌کند. مسئولان، مردم، رسانه‌ها و نخبگان، همه باید درک کنند که در شرایط خطیر فعلی، دشمن نه در پشت دیوار، که در فضای مجازی، در پشت نقاب‌ها، و در لابلای سخنان دوپهلو پنهان شده است.

امروز حمایت از دولت و نهادهای رسمی کشور، نه یک گرایش سیاسی، که یک وظیفه ملی است. دولت، اگرچه ممکن است دچار کاستی‌هایی باشد، اما در صف اول مقابله با تحریم، فشار اقتصادی، تهدید امنیتی و توطئه خارجی ایستاده است. تضعیف آن، جز تقویت پروژه‌های آشکار دشمن برای فروپاشی اجتماعی، ثمری ندارد.

آنچه امروز ایران نیاز دارد، گفت‌وگوی ملی، تحمل متقابل، اتحاد هدفمند و تقویت اعتماد عمومی است. این وحدت نه به معنای چشم بستن بر کاستی‌ها، بلکه به معنای اولویت دادن به منافع ملی بر منافع جناحی و شخصی است.

فراموش نکنیم: ایران خانه‌ی همه‌ی ماست، و اگر سقف این خانه ترک بردارد، بر سر همه فرو خواهد ریخت بی‌هیچ تمایزی میان منتقد و مدافع. هنوز هیچ بمب و موشکی ساخته نشده است که میان افراد فرق بگذارد. ما همه در یک کشتی نشسته ایم. دشمن همه ما را هدف گرفته است. هوشیار باشیم.

ب / شماره 5612 / یکشنبه 22 تیر 1404 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040422.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM