یک جنگ را از سر گذراندیم. اگر چه طولِ این جنگ 12 روزه و به ظاهر کوتاه بود اما عرضی بسیار گسترده و عمقی بسیار ژرف دارد که باید از زوایایی متعدد مورد مطالعه قرار گیرد. هر گروه هم باید به نقش خویش در جنگ و پساجنگ به نحو شایسته ای بپردازند به ویژه نخبگان که به عنوان گروهِ مرجع کنش و واکنش شان مورد تبعیت و تاثیرپذیری جامعه می شود. با همین سویه نگاه است که باید گفت، امروز وظیفه نخبگان در صیانت از همبستگی ملی و سرمایه اجتماعی بیش از همیشه است. ملی ترین و صد البته دینی ترین کاری که می توانند بکنند همین است. امروز حقیقت مذهب در واقعیت ملیت ظهور پیدا کرده است. این همانی میان این دو چنان برابر است که اگر از غیرت ملی بگوئیم، معنای غیرت دینی هم دارد. اگر از واجب شرعی بگوئیم، حُکمِ شعور ملی هم پای آن امضا می گذارد. این مهم نکته ای است که مذهب و ملیت را همراستا کرده است پس باورمندان آن هم باید همدست و همداستان شوند. به ویژه توقع از نخبگان این است که بر تقویت هر دو بکوشند. مانایی ایران عزیز و سرفرازی دین به همتی چنین نیاز دارد. همه خوب می دانیم اکنون که ایران به‌طور رسمی درگیر جنگی آشکار با رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکارشده و یکی از جدی‌ترین تهدیدهای امنیتی تاریخ معاصر کشور شکل گرفته است، بیش از هر زمان دیگری نقش نخبگان ایرانی در حفظ انسجام اجتماعی، تقویت روحیه ملی و خنثی‌سازی جنگ روانی دشمن تعیین‌کننده است.

این نقش است که در ادامه راه حیاتی و در کشب موفقیت راهبردی است. می بینیم که جبهه جنایتکار مقابل، با بهره‌گیری هم‌زمان از ابزار نظامی، سایبری و رسانه‌ای، نه تنها زیرساخت‌های فیزیکی کشور را هدف گرفته، بلکه به دنبال تضعیف اراده ملی، شکاف درون‌گفتمانی، و فروپاشی سرمایه اجتماعی ایرانیان است. در این میان، آن‌که می‌تواند سدی در برابر این هجمه ترکیبی بسازد، نخبگان جامعه‌اند؛ از استاد دانشگاه تا نویسنده، از روزنامه‌نگار تا هنرمند، از روحانی تا فعال اجتماعی.

سکوت یا بی‌عملی در این شرایط، تسویه حساب با این جناح و آن گروه و حتی نظام نیست نوعی مشارکت خواسته یا ناخواسته در پروژه تضعیف ملیت و در راستای فروپاشی استقلال و -خدای نکرده- تجزیه ایران است. خود بهتر می دانند که، دفاع صرفاً یک وظیفه نظامی نیست که به نظامیان وابگذاریم. عرصه‌ای فراگیر است که در آن عقلانیت، تدبیر و امیدآفرینی، همگرایی و همراهی همان‌قدر اهمیت دارد که اقتدار موشکی یا هوشیاری امنیتی. همه باید در کنار هم باشیم و سرمایه اجتماعی را تقویت و پیشران موفقیت کنیم.

قطعا اکنون زمان آن نیست که نخبگان به تماشاگران حوادث تبدیل شوند. امروز گاهِ کنشگری هوشمندانه، گفت‌وگوی همدلانه، و استفاده از ابزارهای نرم برای تقویت جبهه درونی کشور است. حضور در صحنه رسانه، روشنگری، بازسازی امید و جلوگیری از تسلط روایت‌های بیگانه بر افکار عمومی، از جمله وظایف بی‌واسطه نخبگان است. دشمن دست از ماشه برنمی دارد. ایران در شرایطی استثنایی قرار دارد. توقع است نخبگان طرف درست تاریخ بایستند.

ب / شماره 5606 / سه شنبه 10 تیر 1404 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040410.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم تیر ۱۴۰۴ساعت 12:58  توسط غلامرضا بنی اسدی  |