دکتر سید عبدالله علوی؛ روشنفکرِ توسعه گرا

در تاریخ معاصر خراسان جنوبی، نام‌هایی هستند که باید با احترام و دقت خوانده شوند. یکی از این نام‌ها، بی‌تردید، دکتر سید عبدالله علوی است؛ جامعه‌شناسی اندیشمند، روشنفکری مسئول، و از پایه‌گذاران آموزش عالی در منطقه‌ای که با در نظر داشت استعداد نهفته فرزندانش یک بذر، هزار می شود. علوی هم در همه این هزار شده ها تکثیر شد که این خصوصیتِ " صدقه جاریه" است.

دکتر علوی تحصیل‌کرده جامعه‌شناسی از دانشگاه گوته فرانکفورت آلمان بود؛ اما برخلاف بسیاری از نخبگانی که راه رفتن به غرب را پیش گرفتند، او مسیر بازگشت را انتخاب کرد. بازگشتی نه از سر دلتنگی، که از سر مسئولیت. او به زادگاه خود بازگشت تا سهمی در ساختن آینده این دیار داشته باشد؛ آینده‌ای که به باور او، از دل کلاس‌های درس می‌گذشت. کلاس هایی که فقط درس نمی دادند بلکه رسمِ زندگی را هم به سوی بهتر شدن اصلاح می کردند.

با تأسیس دانشگاه آزاد اسلامی در بیرجند، دکتر علوی گامی بلند در جهت توسعه متوازن خراسان جنوبی برداشت. در دهه‌هایی که رفتن برای تحصیل، آرزویی دور و پرهزینه برای جوانان این دیار بود، دانشگاه آزاد بیرجند فرصتی شد برای ماندن، آموختن و ماندگار شدن. او دانشگاه را نه صرفاً نهادی آموزشی، بلکه موتور محرک تحول اجتماعی می‌دانست؛ نهادی برای پرورش اندیشه، ساختن اعتماد به نفس جمعی، و کاهش نابرابری‌های تاریخی در منطقه.

دکتر علوی، در تمام سال‌های حضور فعال خود در بیرجند و همه شهر های دیگر که خدمت کرد، نماد تعهد روشنفکرانه به مردم ماند. ساده‌زیستی، رفتار بی‌تکلف، و باور عمیقش به آموزش به‌مثابه ابزار توانمندسازی اجتماعی، از او چهره‌ای ساخته بود که هم در میان نخبگان و هم در میان مردم کوچه و بازار، مورد احترام بود. به جرات می توان گفت او در شمار سرمایه هایی بود که حتی اگر در شهرهای دور هم بود باز برای خراسان جنوبی و بیرجند ارزش افزوده تولید می کرد. او بزرگمردی بود که با سنگ اندازی برخی ها نه از راه به در می شد و نه سنگ را با سنگ پاسخ می داد. عرق او به زادبوم خراسان جنوبی چنان بود که به نوشته وی کی پدیا، وی تا آخرین روزهای حیات خود مدیر عامل انجمن خیریه بیرجندی‌های مقیم تهران نیز بود. او یک بیرجندی نمونه بود در هر جا که در به رویش باز می شد، کار نمایان می کرد. دریغا که در رقم زدن نقش برجسته در جایگاه نمایندگی مردم ناکام ماند تا منطقه کامروا نشود؛صلاحیت علوی علی‌رغم محبوبیت بالای مردمی در دو انتخابات مجلس ششم و مجلس هفتم در حوزه انتخابیه بیرجند از سوی شورای نگهبان رد شد و وی نتوانست در کرسی نمایندگی مجلس به خدمت شهرش بپردازد. سیدعبدالله علوی سرانجام در ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ در شهرستان رامسر درگذشت و در زادگاهش در روستای نوزاد به خاک سپرده شد. اما خاک هم به این مرد خداباور احترامی تمام خواهد داشت چون تا بود برای آبادی و آبادانی این خاک کوشید. به نوشته وی کی پدیا، شاید آخرین قدم او در راه گسترش آموزش عالی، ایده تأسیس دانشگاه کاربردی بین‌المللی زنان روستایی در شهر اسدیه شهرستان درمیان، برای پذیرش دانشجویانی از ایران، افغانستان، آسیای میانه بود. به هر روی نام او در زمره آنان ثبت خواهد شد که نه تنها "فکر کردند"، بلکه "عمل کردند". مردانی که دانشگاه را ساختند، تا جامعه را بسازند.....

ب / شماره 5578 / سه شنبه 30 اردیبهشت 1404 / صفحه 8

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040230.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام اردیبهشت ۱۴۰۴ساعت 12:51  توسط غلامرضا بنی اسدی  |