برای مردم احترام قائل باشید. این از ابتدائیات حکمرانی است. در مسائلی که به سفره مردم برمی گردد، همه توان تان را بگذارید و ساعتی را به تعویق نیندازید. حواله به فردا دادن که از جمله گناهان بزرگ در حق مردم است. بازی با روان شان است که جسم و جان شان را هم می آزارد. به نوعی تهدید تمامت سلامت افراد را رقم می زند. حرمت و آبروی آدمی که گروی وفای به عهد است را هم به چالش می کشد. فکر می کنم ماجرای پرداخت حقوق و مستمری بازنشستگان را از این زاویه باید دید. هرچند بعد از دولت دوازدهم، نظم پرداخت ها به هم خورد اما احاله دادن آن به آخر ماه، واقعیتِ تلخی است که در سال 1404 داریم تجربه می کنیم. شوک اول هم 14 اردیبهشت وارد شد. خبرگزاری ایلنا در در خبری با کدِ: ۱۶۳۳۲۵۷ نوشت: جمعی از بازنشستگان کارگری در تماس با خبرنگار ایلنا، از صدور فیش حقوقی اردیبهشت و رویت آن در سامانه مربوطه خبر دادند. منتها این فیش‌های حقوقی ساعتی بعد از سامانه مربوطه حذف شد! ا بازنشستگان می‌گویند: مبالغ حقوق و متناسب‌سازی در فیش حقوقی صادر شده مشابه فروردین بود و هیچ یک از مولفه‌ها افزایش نیافته بود؛ این در حالیست که براساس قول‌های داده شده، قرار است در اردیبهشت، افزایش سالانه و دور دوم متناسب‌سازی در مستمری بازنشستگان اعمال شود. این فیش گذاشتن و برداشتن را چه می توان نام نهاد جز بازی با روح و روان پیشکسوتان سازندگی ایران؟ اگر فیش ها درست نبود چرا گذاشتید؟ اگر درست بود چرا برداشتید؟ هنوز در گیر این شوک هستیم که همین خبرگزاری که تخصصب به حوزه کار و بازنشستگان می پردازد در خبری که به کد : ۱۶۳۳۶۸۷ به تاریخ 15 اردیبهشت 1404 روی خروجی فرستاد نوشت؛ خبر، رسمی، ناراحت‌کننده است: «پرداخت حقوق مستمری بگیران تامین اجتماعی از ۲۹ اردیبهشت آغاز می‌شود»؛ در حالیکه پیش از آغاز سال جدید، پرداخت حقوق مستمری‌بگیران تامین اجتماعی از بیستم هر ماه براساس حروف الفبا آغاز می‌شد، حالا دومین ماه است که این پرداخت به تاخیر افتاده است. با همین یک قلم، زندگی بیش از 4 میلیون خانواده با چالش مواجه می شود. حساب و کتاب همه به هم می ریزد. اگر کسی براساس جدول پرداختی ماه های گذشته چک کشیده باشد و نتواند جای آن را پر کند، با مسئله ای جرم انگاری شده چون کشیدن چک بلامحل مواجه خواهد شد. کلی مسائل تلخ دیگر اتفاق خواهد افتاد. و این همه عوارض پیامد خلاف وعده چند نفر خواهد بود. ان شاالله وعده متناسب سازی مرحله دوم و افزایش سنواتی محقق شود اما این رفتار با رسم تکریم مردم نمی خواند. به صراحت می توان گفت توهین است این نادیده انگاری مردم. این بازی با روح و روان آنان. آیا مسئولان که هر نوع تاخیر در پرداخت را با جریمه پاسخ می دهند، حاضرند جریمه بپردازند؟ معلوم است که حاضر نیستند. پس برای غیبت خود در تدبیر به موقع امور باید خود را مواخذه کنند....

ب / شماره 5568 / چهارشنبه / 17 اردیبهشت 1404 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040217.pdf

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۴۰۴ساعت 12:45  توسط غلامرضا بنی اسدی  |