|
ما به بازتنظیم رفتار خویش به مکتب تربیتی امام رضا، علیه السلام، احتیاج داریم. این یک نیاز مبرم است در حوزه فردی و احتیاجی است حیاتی در ساحتِ اجتماعی. فکر می کنم این بهترین شکلِ تکریم دهه کرامت باشد. بسیار مهمتر از مدح و ستایشی که در کار می کنیم. حتی بهتر از احساسی که جان را زلال می کند. ما به زلال سازی اجتماعی و جهانی نیاز داریم. این نیاز اولویت دار هم با زیستن به سبک امام رضا(ع) و در سپهر تربیتی ایشان تحققی شایسته می یابد. ما با به رفتاردرآوردن هر حدیث، به جایگاه بایسته در نظام امت- امامت می رسیم. احادیث اگر چه رویکرد فردی و ناظر به رفتار شخص دارد اما مگر جوامع از هم افزایی افراد شکل نمی گیرد؟ ما هرکدام با تربیت خویش به هندسه امام، می توانیم در شمار مصالحِ اجتماعی جایگاهی شایسته برای خود تعریف کنیم. آنان که گرفتار ادعا و عادت و قله نشینِ عُجب می شوند نمی توانند نسبتی با نظام امامت داشته باشند. کسی در این نظم واقع می شود که از این سه گانه دل و دست و حتی دیده بشوید. جای ادعا را به زیستن به قاعده دعا بدهد و به جای عادت، معرفت بنشاند و جانشین عجب هم تواضع قرار دهد که تعجب ملائک را برانگیزاند. فکر می کنم برای این نیز باید به این روایط رضوی، نگاهی درس آموز داشت. این که امام رضا علیه السلام، می فرمایند:" عقل شخص مسلمان تمام نیست ، مگر این که ده خصلت را دارا باشد : از اوامید خیر باشد ، از بدى او در امان باشند ، خیر اندک دیگرى را بسیار شمارد ، خیر بسیار خود را اندک شمارد ، هرچه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود ، در عمر خود از دانشطلبى خسته نشود ، فقر در راه خدایش از توانگرى محبوبتر باشد ، خوارى در راه خدایش از عزت با دشمنش محبوبتر باشد ، گمنامى را از پرنامى خواهانتر باشد . سپس فرمود : دهمى چیست و چیست دهمى ! امام در ادامه، فرمود : احدى را ننگرد جز این که بگوید او از من بهتر و پرهیزگارتر است." من این را نظام نامه تربیت اجتماعی انسان می دانم. ده گانه ای که هر کدامش از ضروریات تربیت ایمانی است. در فرصت های پیش رو، بیشتر بدان خواهیم پرداخت. ان شاالله ب / شماره 5567 / سه شنبه / 16 اردیبهشت 1404 / صفحه 4 https://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040216.pdf
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۴۰۴ساعت 12:40  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|