ما را امام خمینی، اعلی الله مقامه الشریف، به یک معیار تعلیم فرموده است. ببینیم رفتار و گفتار مان با چه کسانی همساز است. اگر با اهل حق بود بر آن رفتار بمانیم و اگر با باطل کرداران همراستا بود از آن پرهیز کنیم. فکر می کنم روز آمد ترین تعریف تقوای سیاسی هم همین باشد. همین که حساب مان را از "ناحسابی های عالم" جرا کنیم. نماد تام و تمام این جماعت هم امروز در رژیم جعلی و آدم کش صهیونیستی تبلور یافته است. پس می توان چنین نوشت که؛ شک کنید به خودتان وقتی حرف تان با صهیونیست های تروریست یکی می شود. شک کنید به خودتان وقتی منافع تان با جلاد ها همراستا می گردد. توقع است از ایرانی که اهل شهود و مفاهمه باشد. نه منافع که حتی حرف هایش، حتی یک حرفش با این قبیله آدمی خوار هم آوا نشود. این را باید به تکرار برای همه مان حرف به حرف هجی کرد تا حواس مان باشد با کدام گروه هم حس می شویم و به احساس مشترک می رسیم. رصد کنیم ببینیم در همین موضوع مذاکرات ایران با آمریکا، کلمات مان برای" پودِ" کدام گروه "تار" می شود؟ در عالم سیاست و عمل، نیت ها چندان عیار ساز نیستند که رفتار و کردار به معیار واحد می رساند آدم ها را. حالا شما با هزار نفرت از صهیونیزم حرفی بزن که با او مخرج مشترک و برایند واحد دارد. شما همراه هستید حتی اگر قصد همراهی هم نداشته باشید. شک کنید در کاری که می کنید. در حرفی که می زنید. البته همه می دانیم که تکیه بر عهد کسی که به بی عهدی شهره است هم نادرست است. اما در میان باورمندان به مذاکره کسی را نیافته ایم که بگوید این تاجر سرخ روی موبور، حرفش از مردانگی عیار می گیرد. نه ما باور نداریم. حتی بر پدرکشتگی و خونی که میان ما است هم چشم نمی توانیم ببندیم. این جا اما حرف احیای حقوق ملت است. سخن از شکستن تحریم های ظالمانه است. حکایت ناکام گذاشتن توطئه صهیونیست هاست. دور کردن ایران عزیز از خطر های دایره مجانین است. این جاست که هرکه انقلابی ترست باید همراه تر با جریان روشن نظام باشد. هرکه ملی اندیش تر است باید خود را به اول صف همراهی و همدلی برساند. بدانیم هرچه همدلی و همراهی ملت را با چالش مواجه کند، سودش آرد می شود و راه به تنور جلادان می رساند و نان سفره کودک کش ها می شود. نگذاریم دشمنان ایران حاجت روا شوند. نگذاریم لب شان به تحققِ آرزو هاشان، لبخند شود. همه ما و به ویژه مسئولان محترم باید به همان راهی گام ها را شتاب دهند که رهبر انقلاب، با اشراف کامل، تدبیر فرموده است. به هیچ طرف غش نکنیم تا دچار ضعف نشویم. از میانه خوش بینی افراطی و بدبینی افراطی، راهی میانه باز کنیم برای منطقی دیدن و منطقی عمل کردن. این گونه می شود منافع ملی را از چنگ گرگ ها در آورد....

ب / شماره 5553 / شنبه / 30 فروردین 1404 / صفحه 3

https://archive.birjandemrooz.com/PDF/14040130.pdf

+ نوشته شده در  شنبه سی ام فروردین ۱۴۰۴ساعت 10:59  توسط غلامرضا بنی اسدی  |