رمضان، ماهِ توسعه مهربانی است. فصلِ خوب به مهر و وصل شکوفا شدن است. گاهِ زیبای سفره گستری و همنشینی برای افطار است. سفره های افطار، اجابت امر رسول الله است، صلوات الله علیه و آله اجمعین. این کلام اوست در خطبه رمضانی اش که؛ "أیُّهَا النّاسُ، مَن فَطَّرَ مِنکُم صائِما مُؤمِنا فی هذَا الشَّهرِ کانَ لَهُ بِذلِکَ عِندَ اللّه ِ عِتقُ نَسَمَةٍ ومَغفِرَةٌ لِما مَضى مِن ذُنوبِهِ؛ اى مردم ! هر که از شما در این ماه، روزه دارى را افطار دهد، پاداش او براى آن، نزد خدا، آزاد کردن یک برده و آمرزش گناهان گذشته اوست." سفره های برکت را باید گسترد. ساده و صمیمی و به دور از تشریفاتی که با اسراف، شرافت انسانی را زخم می زند. به دور از مسابقه چشم و هم چشمی که دیده دل را کور می نماید. جوری میهمان داری کنیم که به توسعه مهمانی بیانجامد نه این که افراد از این سنت حسنه ست بشویند حتی اگر دل شان هم همراه باشد. به هر حال شرایط اقتصادی که سختی را روز افزون کرده است اجازه نمی دهد به اندازه ای که می خواهیم میهمانان را تکریم کنیم و بنوازیم. میهمان نوازی ما چنان که در دل می خواهیم خیلی بیش از این است که از دست و جیب مان برمی آید. خدا دل مان را حساب می کند حتی اگر ما به حساب دستِ بسته خود سفره پهن کنیم. پیامبر اکرم(ص) راه را نشان داده اند. آنجا که برخی عرضِ حال می کنند؛" فَقیلَ : یا رَسولَ اللّه ِ، ولَیسَ کُلُّنا یَقدِرُ عَلى ذلِکَ! فَقالَ صلى الله علیه و آله : «اِتَّقُوا النّارَ ولَو بِشِقِّ تَمرَةٍ، اِتَّقُوا النّارَ ولَو بِشَربَةٍ مِن ماءٍ؛ پس گفتند : اى پیامبر خدا ! همه ما توانایىِ این کار را نداریم!پیامبر، صلى الله علیه و آله، فرمود : خود را از آتش نگه دارید، هر چند با یک دانه خرما؛ خود را از آتش نگه دارید، هر چند با یک جرعه آب." بله با یک جرعه آب، بله با یک دانه خرما می شود سنت افطاری را به جا آورد سفره های ساده که جای خود دارد. مهم این سنت نیکوست که کارکرد معرفتی و اجتماعی هم دارد. مهم این است که وقتی با هم بر سر یک سفره بنشینیم دوری های دوستی سوز و انشقاق های شیطان خواسته از میان برمی خیزد. مهم این است که مهربانی توسعه پیدا می کند. این هم رسم نبی و هم درسِ رسول است صلوات الله علیه و آله اجمعین!

ب / شماره 5533 / دوشنبه / 20 اسفند 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031220.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM