خوبی حدیث و کلامِ معصومین، علیهم صلوات الله، در این است که هر روز بخوانیم چنان تازه است که گویی برای همان روز و همان موضوع نازل شده است. حالا هم که می خوانیم، گویی ناظر به الان است. همین الان که در آن قرار داریم. این فراز بلند خطبه نبوی در باره رمضان را بخوانیم؛"وَاحفَظوا ألسِنَتَکُم، وغُضّوا عَمّا لا یَحِلُّ النَّظَرُ إلَیهِ أبصارَکُم، وعَمّا لا یَحِلُّ الاِستِماعُ إلَیهِ أسماعَکُم؛ زبانتان را نگه دارید؛ چشم هایتان را از آنچه نگاه به آن حلال نیست، بپوشانید؛ گوش هایتان را از آنچه شنیدنش حلال نیست، فرو بندید." آیا حس نمی کنید برای امروز است؟ راهبردی است برای برون شدن جامعه امروز از مصائبی که به آن گرفتار آمده است؟ واقعا، وَاحفَظوا ألسِنَتَکُم، ما را یاد برخی تریبون داران نمی اندازد که به کلمه و کلام، شمشیر می چرخانند؟ مثل آن خود انقلابی خوانده ای که جلوی بنرِ "یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصابِرُوا وَرابِطُوا وَاتَّقُوا اللهَ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ." تریبون دردست قدم می زد و فحش می داد. مثلِ آن هایی که به تحقیر و تخفیف مخالفان سخن می گویند. مثل آنانی که از قلم شان ناسزا به کلمه تبدیل می شود. مثل آنان که برای منافع جناحی خود، بی آنکه پاسخی بدهند مدام به طلبکاری حرف می زنند. مثل خطبه خوان هایی که وحدتی نمی آفرینند تا دشمن شکن باشد بلکه کلام شان وحدت شکن می شود تا دشمن بی هزینه به مقصود برسد. مثل رطب خورده ای که مدام منع رطب می کند. مثل کسی که خود در موضع متهم است اما دیگران را به اتهام می خواند و درس تقوا می دهد. مثل خیلی از ما ها که باید برای ما به صدای بلند بخوانند که" آیا تو چنان که می نمایی هستی؟" بسیارمان در برابر این سئوال، بی جواب می مانیم چون نیسیتیم چنان که می نماییم. اگر بودیم که وضع کشور این نبود که هست. وغُضّوا عَمّا لا یَحِلُّ النَّظَرُ إلَیهِ أبصارَکُم هم فقط به چرای چشم در خرمنِ کوچه و خیابان نظر ندارد بلکه از ذربین انداختن در حریم خصوصی و زندگی مردم هم برحذر می دارد. واقعا این چشم پوشانی را تمام ساحتی باید به رفتار درآورد. هم بیمارچشمی اجتماعی را چاره کرد و هم ولع دیدن پشت دیوار ها را فرونشاند. وعَمّا لا یَحِلُّ الاِستِماعُ إلَیهِ أسماعَکُم هم ما را به پرهیز از شنیدنِ ناشنیدنی ها فرمان می دهد. کم نیستیم ما که می شنویم، تحت تاثیر قرار می گیرم و دست اقدام کسانی می شویم که به گفتار، رفتار ما را در جهت منافع خود سازمان می دهند. باری این فراز از خطبه نبوی، هشداری است برای امروز ما. هوشیار شویم و در نظام تربیتی رسول اعظم الهی، راه خود را به سوی صلاح و تقوا، اصلاح کنیم.

ب / شماره 5530 / پنجشنبه / 16 اسفند 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031216.pdf

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم اسفند ۱۴۰۳ساعت 12:4  توسط غلامرضا بنی اسدی  |