|
آدم بازیچه نیست. حتی بازیگران هم بر بازیچه پنداری می شورند. ماندن در نقشِ بازی و بازیگری برای یک فصل شاید بد نباشد، اقتضای بچگی است دیگر اما قرار نیست همه فصول عمر بازیچه بازی باشیم. مرحوم استاد صفائی حائری، به این موضوع نگاه ظریفی دارند: " وقتى كه ما بچهتر بوديم، مشتاق بازى و توپ بوديم، در انتظار مىنشستيم تا ما را به بازى بگيرند، تملق مىگفتيم تا راهمان بدهند و قهر مىكرديم و دور مىشديم تا نزديكمان كنند." چون همه چیز را بازی می پنداشتیم. جغرافیای فکر مان محدود به همین زمین بازی بود اما،" اما همين كه هدفى پيدا مىكرديم ديگر به توپها و بچهها نگاه نمىكرديم، حتى اگر دعوتمان مىكردند، مىخنديديم و اگر دستمان را مىكشيدند، نق مىزديم و فرار مىكرديم.چرا؟" جواب را هم استاد در کتاب رشد با طرح سئوال، جواب می دهد؛" مگر توپ همان توپ نبود و بازى همان بازى محبوب نبود؟ چرا اينها همهاش همانها بودند، اما ما ديگر آن نبوديم، ما هدفى داشتيم و لباسى به تن كرده بوديم و مهمانى مىخواستيم برويم." این "ما" جای دیگر را هدف گرفته بود پس ماندن در دلبستگی های قدیمی، او را به زمین میخ می کرد اگر گام هایش را بلند برنمی داشت. با این منطق است که می شود فهمید" چرا خيلىها به توپهاى بزرگتر و كرههاى زمين و ماه و خورشيد هم همان طور نگاه مىكنند و توپ بازى نمىكنند و اسير بازى نمىشوند. اينها كارى دارند و هدفى دارند و اين است كه مشغول نمىشوند و سرگرم نمىشوند." از هدف خود هم دست برنمی دارند حتی اگر خورشید و ماه را در دستان شان بگذارند! دل بستن ها برای کسانی است که دل بریدن نمی دانند." سرگرمىها براى بىكارههاست. بازىها براى آوارههاست و آنها كه جايى دارند و آنها كه كارى دارند و آنها كه به مهمانى دعوت شدهاند و لباس ضيافت پوشيدهاند، ديگر با توپها و با بازيچهها، كارى ندارند. اينها نه بازيگرند و نه بازيچه و نه تماشاچى. اينها رهرو هستند و به تحركها رسيدهاند و از تنوعها گذشتهاند." تا به هدف متعالی خود برسند. اينها راه را مىبينند و وقت كم را مىبينند و اين است كه شب و روز مىكوشند و آرام ندارند. آیا ما هم در خود بارقه ای از این احساس می بینیم؟ اگر چنین نیست، باید جور دیگر زندگی کنیم. جوری که یک قدم را هم بی هدف برنداریم. انسانِ بی هدف آواره کوچه های سردرگمی است. هزار راه هم اگر بر کوچه باز شود باز پشت دیوارِ بن بست می ماند! ب / شماره 5524 / پنجشنبه / 9 اسفند 1403 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031209.pdf
+ نوشته شده در جمعه دهم اسفند ۱۴۰۳ساعت 11:39 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
