انقلاب قرار بود ما را به زیستِ محمدی برساند. نه تنها دنیای مان را آباد کند که همه ما را به تعالی در مقام انسانی برساند. نتیجه حکومت عادلانه صالحان باید هم که چنین باشد. این که برخی ها -امروز- می گویند مردم برای آب و نان قیام نکرده اند هم به یک معنا درست است و هم در معنایی دیگر نا درست. درست این که فراتر از تمهیدات زندگی این جهانی را هدف گذاری کردند تا با تحقق حکومت به منهج نبوی و علوی، به صدی برسند که نود و هشتاد و هفتاد و... را پیش همه آورد. نادرست هم این که با این بیان نمی توان طلب معیشت در شان مردم را قلم گرفت. زیستِ مومنانه با فقر در هر نوع، ناسازگار است چه فقر معنوی و معرفتی باشد چه فقر اقتصادی. این آخری که در کلام نبوی چنین تعریف می شود:" كَادَ اَلْفَقْرُ أَنْ يَكُونَ كُفْراً" چطور برخی ها به خود اجازه می دهند با نادیده گرفتن این حقیقت، حق خواهی معیشتی مردم را جور دیگری تعبیر کنند؟ فلسفه انقلاب، بازگشت به فلسفه حکومت نبوی و علوی بود و است. مگر نه این که در حکومت چهار و اندی سال مولا، فقر از حوزه حکومتی ایشان تارانده شد؟ من نمی دانم کسانی که بر نان و آب خط می کشند چه خطی را دنبال می کنند ما اما از انقلاب، زیست مومنانه را انتظار داریم که تامین بی دغدغه معیشت و آبادی سفره ها هم از پیشنیاز های آن است. به یاد داشته باشیم ما و به ویژه کسانی که اختیاردار حکومت اند. همه کارگزارن به خاطر بسپارند این کلام نبوی را که " عقاب و مجازات سه دسته از گناهان زودرس است و به قيامت کشيده نمي شود؛۱- ايجاد ناراحتي براي پدر ومادر ۲ - ظلم در حق مردم ۳ - ناسپاسي در مقابل کارهاي نيک ديگران و مراقب اعمال خود باشيم. " اولی را اگر شخصی بدانیم دو تای دیگر دقیقا ناظر به اعمال متقابل دولت- ملت است. دولت هم نه فقط به معنای قوه مجریه که همه حاکمیت را شامل می شود. پس هوشیار باشند و باشیم که سخن ما، رفتار ما به هيچ وجه، باعث ظلم در حق مردم نشود که خداوند بر بندگان خويش و حقوق و حفظ حريم شان به شدت غيور است و عقوبت آن را به آن جهان وا نمي گذارد که در همين دنيا نسق از گرده ظالمان مي کشد. اگر کتاب زندگي اهل بيداد را باز بخوانيم درخواهيم يافت به پهناي بامشان، برف عقوبت نشسته است. ناسپاسی در برابر نعمات موجود و خدمات ایجاد شده از سوی ما مردم هم بر اساس سنت الهي و کفران نعمت، دست ها را خالي مي کند و اين خالي را نيز عقوبت ناسپاسي پر مي کند.پس فقط نیمه خالی لیوان چشم ما را پُر نکند. نیمه پُرِ را هم ببینیم. این شرط انصاف است.

ب / شماره 5505 / دوشنبه / 15 بهمن 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031115.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM