حروف بی تاب هم نشینی و تشکیل کلمات اند همیشه. کلمات با من همراهند همیشه. ام این بار اعتراف می کنم، سخت است برای من نوشتن. سخت است حروف را به تحریر کلماتی بسیج کنم برای دفاع از حق و حقیقتی که برای من و نسل من اضهر من الشمس است. انقلاب را می گویم. خیزشی ملی علیه ظلم که با حماسه خون به پیروزی رسید. ما بهشت را فرادید داشتیم. با نظام سازی برآمده از انقلاب، می خواستیم چنان نظاماتی طراحی کنیم که موفقیت و سعادت، نتیجه ناگزیر حرکت ما باشد. این که امام خمینی(قدس) همان روز اول ورود فرمود:" ما علاوه بر اینکه زندگی مادی شما را می‌خواهیم مرفه بشود، زندگی معنوی شما را هم می‌خواهیم مرفه باشد." ایشان با برشمردن خدمات رفاهی هدف گذاری شده انقلاب تاکید کردند:" دلخوش به این مقدار نباشید. معنویات شما را، روحیات شما را عظمت می‌دهیم؛ شما را به مقام انسانیت می‌رسانیم." هدف این بود و هدف گذاری هم. اما مشکلات توطئه و تجزیه خواهی و جنگ و.... مانع ها را کوه کرد در برابر راه. با این همه ما پا پس نکشیدیم اما این که به هدف نرسیدم در کنار توطئه دشمنان خودما هم، یک جایی را اشتباه کردیم. حتما یک مسیری را به غلط، طی کردیم و الا نباید به این جا می رسیدیم که سهم دشمن را هم به حساب انقلاب بنویسند. این جا که جای حق و باطل، مظلوم و ظالم، شهید و جلاد عوض شود. نباید کار به جایی برسد که سکه های از رواج افتاده دوباره ترویج شوند و رواج یابند. نباید گذشته را امروزی ها با حسرت نفس بکشند. چیزی که اصلا هم حسرت نداشته و ندارد. اگر واقعیت ها را درست بخوانیم، دچار بلیه ای چنین نمی شویم. دیوی که رفت، حقش همین بود. نمی رفت به سزای جنایت هایش، به انتقام خون هایی که ریخته بود باید تاوان پس می داد. واقعا سخت است علف های هرز را گل بپندارند برخی ها. ما کار را درست پیش نبردیم که حالا دیگران می خواهند همه چیز را به حساب انقلاب بنویسند. همه کمبود ها را. از خودمان بپرسیم چه کردیم که دوباره هوس کرده اند سراب را آب جا بزنند و ما را از گذر سراب به مرداب برسانند. ما کم گذاشتیم لذا بار چنین سنگین بر زمین ماند. بپذیریم سهم خود را در شکل گیری ناصواب ها. حاصل رفتار ما این شده است که جا به جایی حق و باطل اتفاق افتد. چنان کردیم -این برخی از ماها- که ارزش ها چنان عوض شود که عوضی های پیشینه دار هم امروز نماد ارزش شوند. تازه توهم فردا هم بزنند. باید تغییر کنیم. باید اصلاح مسیر کنیم- این برخی از ماها- تا با رفع ظلم از ملت، از امام و انقلاب هم رفع ظلم و اعاده حیثیت کنیم. همین امروز هم باید این کار را بکنیم. فردا خیلی دیر است. شاید خیلی دیرتر از آن چه تصورش را می کنیم.....

ب / شماره 5504 / یکشنبه / 14 بهمن 1403 / صفحه 2

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031114.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM