|
یکان به یکان اگر از میلیارد هم فراتر رویم باز تنهاییم. همه که با هم باشیم، یک ملتیم. اقتدار و سربلندی و عزت، رهین با هم بودنی چنین است. ملت که باشیم، هم خانه مان امن است و هم دست مان برای گرفتن یقه بدخواهان- در روزمبادا- توانمند. با هم که نباشیم، هر پاره ما که به سویی برود، نه تنها به آنچه می خواهیم نمی رسیم که همه چیز را از دست می دهیم، همه چیز را. عجیب است که همه این را می دانیم اما خلاف دانسته خود عمل می کنیم. تندگویی و دشمن کیشانه دیدن و سخن گفتن و نوشتن را چه نام می توان نهاد؟ آیا هیچ عاقلی با خود و کشور خود چنین می کند که برخی مدعیان صف اول انقلابیگری به رفتار درمی آورند؟ آن که در مجلس فریاد می زند و چنان به غیظ و غضب برمی خیزد که چند نفر باید او را بنشانند، برای نسل نو که این رفتار را می بینند چه جوابی دارد؟ آن که بین مالیات و مثلا کمک به فلان نقطه جهان، رابطه برقرار می کند و نارضایتی خود را به زبان می آورد به این فکر کرده است که تخم لغی چنین، چه ما به ازاهایی دارد؟ به این فکر کرده است که این گفتن ها و این نوع گفتن ها بی اعتمادی به حاکمیت به وجود می آورد؟ کاری که آتشی فراتر از آتش لس آنجلس در سرمایه اجتماعی می اندازد؟ اگر فرضا- که فرض محال، محال نیست- حکومت ما بخواهد به لس آنجلس کمک کند، او با این گونه ابراز نارضایتی، راه را برای دیگران باز نمی کند که از کمک به دیگر جاها نارضایتی در پیش گیرند؟ برخی ها را باید گفت که مدام تریبون دارید، رسانه دارید، قدرت دارید، پس چرا این همه داد می زنید. چرا کلمات ناشسته از زبان تان برمی خیزد." لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ " به "إِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۚ" تخصیص خورده است. شما که ماشاء الله در شمار مظلومین نیستید! ادامه آیه را بخوانید:" وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا؛ همانا که خدا شنوا و داناست." به شنوایی و دانایی خداوند توجه کنید. برای هوشیاری مردم هم سهمی قائل باشید. کشور نیاز به وحدت دارد. با همراهی می توان راه به موفقیت برد. یک مقدار آرام تر لطفا. شما طلبکار نیستید که فریاد می زنید. حساب ها را اگر بررسی کنند آنان که همیشه خود را طلبکار می پندارند بدهکار ترین هستند..... ب / شماره 5491 / پنجشنبه / 27 دی 1403 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031027.pdf
+ نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی ۱۴۰۳ساعت 12:16  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|