نهج را باید چون صراط مستقیم پیمود. نهج‌البلاغه را باید چنان خواند که به طی طریق بدان هندسه بیانجامد. اگر به رفتار در نیاید، بهره‌ای که باید نسیب نخواهد شد. نهج‌البلاغه را باید زیست کرد. زیستی چنین است که اصلاح به بار می‌آورد و الا از خوانش بی‌زیستن، رویشی اتفاق نخواهد افتاد. همه ما باید بدان معرفت غنا بخشیم اما کارگزاران حکومتی به این مهم اولویت‌دار و به تنظیم امور براساس نهج‌البلاغه مکلفند.

نامه امام علی، علیه‌السلام، به مالک اشتر، متنی تاریخی نیست که بخوانیم و بگذریم. رسم‌الخطی است که به هر خوانش باید افق‌های تازه را به روی خود و ملت خود باز ببینیم. اگر اهل رصد اخبار باشیم، در خواهیم یافت که خطا‌های اعتماد برافکن دقیقاً جایی رخ داده که از منهج علوی غفلت کرده ایم. صفحات اختلاس، فصول ناکارآمدی و... حاصلِ نادیده گرفتن این هشدار امام علی(ع) است که"...و بدان، که والی را خویشاوندان و نزدیکان است و در ایشان خوی برتری جویی و گردنکشی است و در معاملت با مردم رعایت انصاف نکنند. ریشه ایشان را با قطع موجبات آن صفات قطع کن. به هیچیک از اطرافیان و خویشاوندانت زمینی را به اقطاع مده، مبادا به سبب نزدیکی به تو، پیمانی بندند که صاحبان زمین‌های مجاورشان را در سهمی که از آب دارند یا کاری که باید به اشتراک انجام دهند، زیان برسانند و بخواهند بار زحمت خود بر دوش آنان نهند."

این کلام هشدار دهنده امام است. حالا ببینیم در فساد‌ها آیا جز دست نزدیکان آلوده است؟ آیا در‌ها جز به این دست‌ها باز شده است؟ یا خود اول ماجرایند یا به دستی دیگر پیش کشیده شده‌اند تا مطامع آنان را برآورند. آیا اگر به فرمان امام گردن می‌نهادیم و دست شان را از اول کوتاه می‌کردیم، شاهد این همه اختلاس بودیم؟ غفلت از این هوشیاری، بیچارگی دو سرا روزی حاکمان می‌کند زیرا چنان که امیر مومنان(ع) می‌فرماید:"...لذت و گوارایی، نصیب ایشان شود و ننگ آن در دنیا و آخرت بهره تو گردد."

اگر می‌خواهیم چنین نگردد، باید گردش مدیریت به حذف رانت و نشت اطلاعات و ترجیح خویشان تنظیم شود. باید مردم را، همه مردم را در نظر داشت. با توضیح و تبیین و شفافیت پاسخ‌شان گفت که مولا به تصریح می‌فرمایند: "اگر رعیت بر تو به ستمگری گمان برد، عذر خود را به آشکارا با آنان در میان نه و با این کار از بدگمانیشان بکاه، که چون چنین کنی، خود را به عدالت پروده‌ای و با رعیت مدارا نموده ای. عذری که می‌آوری سبب می‌شود که تو به مقصود خود رسی و آنان نیز به حق راه یابند."

این هم از بایستگی‌های حکمرانی عادلانه است که بدگمانی را با صداقت در گفتار و کردار از مردم دور کنیم. این باعث می‌شود مردم در همراهی با نظام انگیزه پیدا کنند.

این روزها که سیاهه انواع کمبود‌ها، طولانی‌تر می‌شود باید راه را با مردم کوتاه کرد. صادقانه با آنان سخن گفت. حق و حرمت‌شان را به جا آورد. با همه ظرفیت‌ها در کنار شان بود تا آنان را هم در کنار خویش دید. نمی‌شود بهره‌ها سفره آرای نزدیکان شود اما ناترازی را مردم به تراز آورند. نهج‌البلاغه را زندگی کنیم تا روزگارمان به شود. خیلی بهتر از این که هست. بشود آن که باید و شایسته ایران و ایرانی است.

جمهوری اسلامی / شماره 13003 / دوشنبه 24 دی 1403 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=345690

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/10/24/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM