حکمت را باید فرا گرفت از هر جا که شده. کسی نمی پرسد طلا را از کجا خریده ای؟ مهم خریدن طلاست. اگر فروشنده هم آدم معتبر و محترمی بود برایت یک خاطره هم خلق می کند. مثل همین سخنِ گران بها تر از طلاست که از آدم معتبر و محترمی چون " گابریل گارسیا مارکز، نویسنده شهیراسپانیایی. وقتی از او پرسیدند: اگر بخواهی کتابی صد صفحه‌ای درباره امید بنویسی، چه می‌نویسی؟ گفت ۹۹ صفحه رو خالی میذارم صفحه آخر، سطر آخر می نویسم: یادت باشه دنیا گرد است، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه شروع باشی. زندگی ساختنی است، نه ماندنی، بمان برای ساختن، نساز برای ماندن... دقیق و ظریف و درس آموز است این کلام. نقطه پایان وجود ندارد در زمینی که گرد است. آن نقطه هرچند هم پررنگ باشد باید آدمی را به سرِ خط، برگرداند تا از نو بنویسیم. باید از نو بکشیم طرحی برای بهتر شدن را. بدانیم که زندگی، عینِ قالی است. یافتنی نیست، بافتنی است. رج به رج، گره به گره، در آمد و شد مکرر بین تار و پود. هرچه هنرمندانه تر باشد این گره ها، بافته هم ارزش بیشتری خواهد داشت. به همین خاطر است که دست بافته ها را تابلو می کنند بر دیوار اما ماشین بافته ها فرش می شود زیر پا. آدم های بزرگ می کوشند تا حاصل کارشان زینت دیوار شود تا زیر پا افتد. امید هم انگیزه می شود تا بهتر بافتن را به برنامه تبدیل کنیم. برنامه ها مان را چنان پیش بریم که موفقیت سرانجام آن باشد. درست گفته اند اهل نظر که، منتظرنباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را بکار، از آن مراقبت کن، گل خواهد داد. از قضا تماشا و بوییدن این گل هزار بار فرح بخش تر خواهد بود تا گلی که دیگران بیاورند. بکاریم که کاشت و داشت به برداشت می رسد. این هم نتیجه تلاش کسانی است که هرگز تسلیم شرایط و دشواری ها نمی شوند بلکه سخت ترین شرایط را هم تسلیم اراده خود می کنند تا سلامت را به دست آورند. امید یعنی این. یعنی که سختی اگر کوه هم بشود باز زیر پای صاحبان اراده خواهد بود.

ب / شماره 5488 / یکشنبه / 23 دی 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031023.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم دی ۱۴۰۳ساعت 12:11  توسط غلامرضا بنی اسدی  |