"هاشمی رفسنجانی در تقویم جمهوری اسلامی، روزی به نام خود ندارد. به واقع ازاو که شناسنامه انقلابش می‌خوانند در تقویم رسمی، نشانی نیست." این آغاز یادداشتی بود که سال پیش نوشتم تا به یاد تقویم کنندگان رویداد‌ها بیاورم اما امسال می‌گویم تقویم، حکم مکان را دارد در خوانشِ ظریف و پر حرفِ "شرف المکان بالمکین" مکان‌ها شرافت می‌یابند به کسی که در آن قرار می‌گیرد و الا به ذات خود همه مکان‌ها مساوی هستند. تقویم هاهم چنین هستند. آدم‌ها و رویداد‌ها هستند که برگ‌های آن را متفاوت می‌کنند. آیت‌الله هاشمی رفسنجانی هم از جمله آن آدم هاست که نامش اعتبار می‌آورد. حالا برگ‌ها از نام او خالی بمانند از اعتبار او نمی‌کاهد بلکه ارزش افزوده‌ای که می‌توانست برای آن داشته باشد را ایجاد نمی‌کند. مسئله این است که تقویم هم اگر فراموش کند، تاریخ از یاد نمی‌برد حضور موثر مردی را که در ایران نقشی کم مانند را رقم زد. او دارای ابعاد گوناگونِ شخصیتی بود. همین هم به کارکرد‌های چند وجهی در زندگی او انجامید. چیزی که از نام آیت الله، یک شبکه معنایی ساخته است. به گونه‌ای که با خواندن و شنیدنِ نام هاشمی به یاد مجتهد سیاسی، قرآن پژوه، سیاستمدار، انقلابی، فرمانده، شخصیتِ همیشه رئیس، مردِ سایه و….. ده‌ها عنوان دیگر به ذهن می‌رسد. بر خلاف دیگران که نامشان حاوی بسامد معنایی گسترده نیست، آیت‌الله هاشمی رفسنجانی شوکتی چنین دارد. لذا نمی‌شود او را در یک تک فریم دید و شناخت. شناخت او نیازمندِ اشراف به زوایای متعدد و صفحات پرشماری است که تحت تاثیر مدیریت او رقم خورده است. او را در یک صفحه نمی‌شود خواند. سیاه و سفید نمی‌شود دید. او شخصیتی چهارفصل دارد که تمام ساحتی باید دیده و خوانده و فهمیده شود.

بیشترین ستم را در حق او کسانی روا می‌دارند که در یک قاب او را تعریف می‌کنند. حالا یا به شیفتگی او و یا دشمنی با مردی که دشمنان خارجی هم بزرگی و تاثیر پردامنه‌اش را قبول دارند. شخصیتی‌های چنین چند بعدی را باید به نقدی عالمانه، قوت یابی و نقص خوانی کرد. با شعار‌های تند و توهم آفرینی در باره او نه تنها فهمی حاصل نمی‌شود که "نافهمیدن" جلودار قضاوت می‌گردد که قطعا راه به باطل می‌برد.

من منتقدانی که با انصاف اما تندترین کلمات هم نقد کنند را محترم می‌شمارم اما کسانی که با چشم بسته و دهان باز فقط، بد می‌گویند را به این نکته حواله می‌دهم که نه فقط شما که بزرگان و جلوداران‌تان همه با هم در انقلاب و دفاع مقدس و سازندگی، کسری از نقش سازنده هاشمی را هم ایفا نکردند. بی‌نقش بایسته هم کسی به شایستگی نمی‌رسد حتی اگر همه عالم برایش شعار دهند. یک جمعیت محدود و معدود که عددی به حساب نمی‌آیند. باز هم می‌گویم، نقد، سازنده است. حق همگانی است. نشان پویایی و حیات مومنانه است اما تخریب در هیچ مرامی، پذیرفته نیست.

جمهوری اسلامی / شماره 12998 / سه شنبه 18 دی 1403 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=345250

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/10/18/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM